အဆုိအမိန္႕မ်ား

ေမ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကုိ ဘယ္အရာကိစၥအ တြက္နဲ႕မွ မေပ်ာက္ပ်က္မဆံုးရံႈးေစနဲ႕။

ကုိယ့္အတြက္ ရန္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ကုိ ကုိယ္တုိင္ေရြးခ်ယ္ပါ။ ပန္တးုိင္သုိ႕သြားရာ လမ္းေၾကာင္းကုိ ကုိယ့္ေခါင္းထဲထင္ေနရွင္းေနေအာင္ ေရးဆြဲမွတ္သားပါ။

ေအာင္ျမင္တယ္၊ မေအာင္ျမင္ဘူးဆုိတာေတြ အသာေဘးဖယ္ထား။ ကုိယ့္လုပ္စ ရာရွိတာကုိ အေကာင္းဆံုးလုပ္ႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစား။

ဘ၀မွာၾကံဳရတဲ့ခလုတ္ကန္သင္းေတြကုိ ကိုယ့္ဘ၀တုိးတက္ေအာင္ ျမွင့္တင္ေပး မဲ့ေလွကားထစ္ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္ႏုိင္ရမယ္။ ခလုတ္တိုက္မိတဲ့ ေက်ာက္ခဲ့ ကုိ ေျခနင္းတံုးအျဖစ္ အသံုးျပဳတက္ရမယ္။

ဘယ္အခါမ်ိဳးမဆုိ ကုိယ့္ဆီက အေကာင္းဆံုးေပးႏုိ္င္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္။

ေရွ႕ဆက္တုိးရခက္ေနတယ္ဆုိရင္ တစ္ခုတည္းနဲ႕ေတာ့ ေနာက္ဆုတ္လုိ႕မျဖစ္ ဘူး။

မင္းကုိယ္တုိင္ကလြဲျပီး ဘယ္သူမွ မင္းကုိ ဒုကၡမေပးႏုိင္ဘူး။ မင္းရဲမွာ အာဃာတ ေတြ သိမ္မ်ားေနတယ္။ ဒါေတြကုိ မင္းမထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ရင္ မင္းမွာအႏၱရာယ္ျဖစ္ မယ္။

ရင္ထဲမွာ ေဒါသသအာဃာတေတြရွိေနတဲ့လူဟာ အျပင္မွာ ခ်မ္းသာသုခ ရွာေတြ႕ႏုိင္ပါ့မလား။

ေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ အဓိကေသာ့ခ်က္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ အလ်င္စလုိ မခ်မိေအာင္ ထိန္းႏုိ္ငျခင္းပဲ၊ ျပႆနာတစ္ခုၾကံဳရင္ ပထမဆံုး ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားျပီး ျပီးေတာ့မွ စိတ္တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်။

ေလာကၾကီးမွာ လြယ္ကူတဲ့အလုပ္ရယ္လုိ႕မရွိပါဘူး အားလံုးခက္တာခ်ည္းပဲ။ လူ႕ဘ၀ၾကီးဆုိတာလည္း ဒီအတုိင္းပဲ မဟုတ္လား။ အဲ့ဒီေတာ့ ကုိယ္ကုိတက္ တယ္ ေတာ္တယ္ အထင္ခံရရံု သက္သက္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မွာရွိတဲ့ စြမ္းအားေတြ အရည္အေသြးေတြအားလံုး သူမ်ားကုိ တုိက္ခုိက္ျဖိဳဖ်က္တဲ့အလုပ္ ထဲမွာ ပံုေအာမယ္အစား တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ အေကာင္းဆံုးအေနအ ထားေရာက္ေအာင္ ျမွင့္တင္တဲ့အလုပ္၊ အားေပးကူညီတဲ့အလုပ္ဘက္မွာ သံုးၾကရင္ ပုိမေကာင္းဘူးလား။

လူ႔ဘ၀မွာလည္း ေနေပ်ာ္ဖို႔ရာ လြယ္ပါတယ္။ တန္ဖိုးထားတတ္၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္၊ ကရုဏာထားတတ္၊ ကူညီတတ္၊ ေက်းဇူးသိတတ္၊ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲတတ္၊ ခ်စ္ခင္တတ္ဖို႔ပဲ လိုတယ္။

ကၽြန္ေတာ္သိမွတ္ထားခ်က္မ်ား

ကၽြန္ေတာ္ဟာစစ္ကိုင္းတိုင္း၊ေရႊဘုိခရိုင္၊၀က္လက္ျမိဳ႕နယ္၊ရံုးသာေက်းရြာကပါ။ ကၽြန္ေတာ္၏မိဘမ်ားကေတာ့ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပါပဲ။ ဒီ blog မွာ ကၽြန္ေတာ္သိသမွ်၊ၾကားဘူးသမွ်၊မွတ္မိသမွ်ေလး ေတြကို ေရးထားခ်င္လုိ႕လုပ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္မွာေရးထားပါတယ္။ ဖတ္ၾကည္႕ၾကပါခင္ဗ်။

၀က္လက္ျမိဳ႕နယ္သားေလးကၾကိဳဆုိပါတယ္


အရဟံ=ပူေဇာ္အထူးကိုခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာျမတ္စြာဘုရား

အရဟံ=ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရား

အရဟံ=မေကာင္းမႈကိုစိတ္ကြယ္ရာအရပ္၌ပင္ျပဳေတာ္မမူေသာျမတ္စြာဘုရား


ကၽြန္ေတာ္ဟာစစ္ကိုင္းတုိင္း၊ေရႊဘိုခရိုင္၊၀က္လက္ျမိဳ႕နယ္ကပါ။
ကၽြန္ေတာ္ဟာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ့္၏မိဘမ်ားကေတာ့
ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိသမွ် မွတ္မိသမွ် ဖတ္ထားသမွ် ကို သိေစခ်င္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ဒီဘေလာ့ကို ျပဳလုပ္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့
မိဘ စိတ္ဆင္းရဲေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႕လုိ႕ တုိက္တြန္းေျပာၾကားလုိက္ခ်င္ပါတယ္။ မိဘ၊ဆရာမ်ား ကို စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္တဲ့သူဟာ ဘယ္ေတာ့မွခ်မ္းသာမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ မိဘ၊ ဆရာမ်ားကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားၾကပါ။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျမန္မာ လူမ်ိဳးတိုင္း ငါးပါးသီလ ကို မဆိုတတ္ ရင္ေတာင္ သတ္၊ ခိုး၊ ကာေမ၊ မုသား၊ ေသ လို႕ အတို ေကာက္အေနနဲ႕ သိၾကၿပီး ဒီအမႈေတြကို က်ဴးလြန္ရင္ ငရဲက် တတ္မွန္း သိၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီငါးပါး သီလကို ခ်ိဳး ေဖာက္ၿပီး ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈပါ လုပ္ခဲ့ရင္ ေသခါနီး ေဇာက်မႈ အေပၚ မူတည္ၿပီး ေသၿပီးေနာက္ ကပ္လ်က္ ဘ၀မွာ ငရဲ မက် ေသးဘဲ ေကာင္းရာ သုဂတိဘံုကို ေရာက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ဘ၀မ်ား ေရာက္မွ ငရဲက်တတ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘယ္လို ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈပဲ လုပ္လုပ္ ငရဲက်မယ့္ ကံကို မတားႏိုင္တဲ့၊ ေနာက္ဘ၀မွာ ငရဲကို က်ကို က် မယ့္ ကံၾကီး ငါးပါး ရွိပါေသးတယ္။ ပဥၥာ နႏၵိယကံ ဆိုတာ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ အဲဒီ ကံၾကီး ငါးပါးကေတာ့ ဘုရားကို ေသြးစိမ္း တည္ေအာင္ ျပဳျခင္း (ဒီမ်က္ေမွာက္ ေခတ္မွာ ဘုရားမပြင့္လို႕ လုပ္လို႕ မရလို႕ လြတ္ကင္း ၿပီးသားပါ)၊ မိစၧာ အယူကို ယူမႈ ၊ သံဃာကို သင္းခြဲျခင္း (ညီညြတ္ေနေသာ သံဃာကို စိတ္၀မ္းကြဲေအာင္၊ သံဃာကို လူထုက အၾကည္ ညိဳ ပ်က္ျပားေအာင္ ျပဳျခင္း)၊ အေမကို သတ္ျခင္းနဲ႕ အေဖကို သတ္ျခင္းတို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီကံႀကီး ငါးပါးကို က်ဴးလြန္ ပါက ဘယ္ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈနဲ႕မွ ကံအက်ိဳးေပးကို မတား ႏိုင္ဘဲ လက္ရွိ မ်က္ေမွာက္ ဘ၀မွာ အေသဆိုးနဲ႕ ေသၿပီး ေနာက္ဘ၀မွာ တျခားငရဲမဟုတ္ဘဲ မဟာ အ၀ီစိ ငရဲကို တိုက္ ရိုက္ က်ေရာက္ တတ္ပါတယ္။ ငရဲ က်ခ်ိန္ ကလဲ တကမၻာစာ အခ်ိန္ ၾကာေအာင္ ငရဲက် ပါတယ္။ အကုသိုလ္ ေတြ ထဲမွာ အၾကီးဆံုး အကုသိုလ္ ျဖစ္လို႕ ငရဲသက္ အရွည္ၾကာဆံုး ခံၾကရ ပါတယ္။

ဒီကံငါးပါးထဲမွာ မိသတ္၊ ဖသတ္၊ သံဃာ သင္းခြဲ၊ ဘုရား ေသြးစိမ္းတည္၊ မိစၧာဒိဌိ အယူကိုယူျခင္း ငါးမ်ိဳးထဲက ေရွ႕ ေလးမ်ိဳး (မိစၧာဒိဌိ အယူကိုယူျခင္းက လြဲလို႕) ဟာ တကမၻာစာ ငရဲခံရ ေပမယ့္ ငရဲက်တဲ့ ေန႕ၿပီး ေနာက္တစ္ေန႕ ကမၻာ ပ်က္ရင္ ဒီငရဲကို ဆက္ခံစရာ မလိုေတာ့ ပါဘူး။ သူ႕ရဲ႕ ငရဲက်ခ်ိန္ တကမၻာက လက္ရွိ တကမၻာစာ အခ်ိန္ပဲ ငရဲက်တာပါ။

ကံငါးပါး ထဲက မိစၧာဒိဌိ အယူကို ယူျခင္းထဲမွာ မိစၧာဒိဌိ ၆၂ပါး ကို ဆိုလုိပါတယ္။ ဒီ မိစၧာဒိဌိ ၆၂ပါးထဲမွာ အျပင္းထန္ ဆံုးနဲ႕ အဆိုးရြားဆံုး မိစၧာဒိဌိ ျဖစ္တဲ့ ဘုရားကို ဘုရားမဟုတ္၊ တရားကို တရားမဟုတ္၊ သံဃာကို သံဃာ မဟုတ္ဟု ေျပာဆို သတ္မွတ္ လက္ခံ ယံုၾကည္တဲ့ နိယတ မိစၧာဒိဌိဟာ အကုသိုလ္ အျပစ္ အၾကီးေလးဆံုး ျဖစ္ၿပီး ငရဲသက္ အၾကာဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ပံုက ဒီေန႕ ေသလို႕ ငရဲက်ၿပီး မနက္ျဖန္ ကမၻာ ပ်က္ခဲ့လဲ အရင္က ကံေလးပါးလို ငရဲက မလြတ္ဘဲ ေနာက္တစ္ ကမၻာကို ေျပာင္းၿပီး တကမၻာစာ အခ်ိန္ မကုန္ မခ်င္း ငရဲခံ ရပါတယ္။ အျပင္းထန္ဆံုး အကုသိုလ္ ျဖစ္သလို ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး၊ အခ်ိန္ အရွည္ၾကာဆံုး ငရဲက်ျခင္းနဲ႕ အက်ိဳးေပးပါတယ္။ အထက္ပါ အခ်က္ မ်ား ဟာ ဘုရားေဟာ ျဗဟၼသာလ သုတ္ လာ တရားေတာ္မ်ားပါ။

ဒါ့အျပင္ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္တို႕ အက်ိဳးေပးရာမွာ ကိုယ္တိုင္၊ တိုက္တြန္း၊ ခ်ီးမြမ္း၊ စိတ္တူ သည္ေလးဟူ တူတူ အ က်ိဳး ရတတ္သည္ ဆိုတဲ့ အတိုင္း ကိုယ္တုိင္လုပ္သူ၊ လုပ္ဖို႕ တိုက္တြန္းသူ၊ လုပ္တာကို ခ်ီးမြမ္းသူ၊ ဒီလို လုပ္တာကို သေဘာတူသူ ေလးဦးတို႕ဟာ လုပ္ရပ္တစ္ခုရဲ႕ အက်ိဳးေပး ရလာဒ္ကို ကုသိုလ္ ကိုေရာ အကုသိုလ္ ကိုပါ တန္ျပန္ အက်ိဳးကို တူတူ ခံစား ရတတ္ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အထက္ပါ လုပ္ရပ္မ်ားကို ျပဳလုပ္သူ မ်ားဟာ ငရဲကို တူတူက်မယ့္ သူမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လဲ ရွင္အာနႏၵာေလာင္း ရုစာေဒ၀ီ မင္းသမီးဟာ သူ႕ဖခင္ ဘုရင္ႀကီး အယူလြဲမွားစဥ္က ဘုရင္တစ္ပါး အယူမွားရင္ သူ႕အာဏာစက္ တည္ရာ တိုင္းျပည္ တစ္ခု လံုးကို အာဏာ သံုးၿပီး ဘုရင့္ အယူကို ယူေစ တတ္လို႕ တိုင္းျပည္ တစ္ခုလံုးက တိုင္းသူ ျပည္သားေတြ အယူမွားၿပီး သတၲ၀ါေတြ သံသရာ တစ္ခုလံုး ေမွာက္မွား ကုန္ၾကမွာ စိုးရိမ္တဲ့အတြက္ သူ႕ဖခင္ ဘုရင္ႀကီး အယူတည့္မတ္ေစဖို႕ သစၥာ ဆိုခဲ့ ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶ သာသနာ အျပည့္စံုဆံုး ထြန္းေတာက္တဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ ကမၻာမွာ နာမည္ေက်ာ္ပါတယ္။ ၀ိနည္းမွာ သီရိလကၤာ၊ သုတၲန္မွာ ထိုင္း၊ အဘိဓမၼာ မွာ ျမန္မာလို႕ ဆိုရုးိ ရွိဆဲပါ။ ပဋိယတ္၊ ပဋိပတ္ နဲ႕ ပဋိေ၀ဓ ၃ပါး လံုး ျပည့္စံု လိုလွ်င္ ကမၻာ တစ္၀ွမ္းက ျမန္မာျပည္ ကိုသာ လာရ စျမဲပါ။ ၀ိပႆနာ တရားေတာ္ကို အားထုတ္ခ်င္တဲ့ သူတိုင္းဟာလည္း ကမၻာ အရပ္ရပ္ ကေန ျမန္မာျပည္ ကိုသာ လာေန ရဆဲပါ။ ဒီသာသနာ ေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ တာ၊ ဒီ ဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ ျဖစ္တဲ့ ပိဋကတ္ သံုးပံုကို ေစာင့္ေရွာက္တာ သံဃာေတာ္မ်ားပါ။ ဒါကို ေဗဒင္ ေလးပံု ကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ သူရႆတီ နတ္သမီးနဲ႕ မွားၿပီး လူအမ်ား သတ္မွတ္ ခံရ တာကို အမွား မခံ နိုင္တဲ့ ဆရာေတာ္ ရေ၀ထြန္းက ေသခ်ာ ျပတ္သားစြာ ျမတ္မဂၤလာ စာေစာင္မွာ ရွင္းျပ ခဲ့ၿပီး သားပါ။ ဒီလို သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ ေရွာက္တဲ့ ရတနာသံုးပါး စာရင္း၀င္ သံဃာေတာ္ကို ဘယ္ေလာက္ ေလးစား ျမတ္ႏိုးဖို႕ တန္ဖိုးထား ကိုးကြယ္ဖို႕ ေကာင္းလွ ပါသလဲ။




ခ်စ္သူခ်င္းကို အထင္ လြဲေအာင္ ေသြးခြဲရင္ ဘ၀ အဆက္ဆက္ လူမုန္း မ်ားျခင္း၊ ကိုယ္တိုင္လဲ ခ်စ္ေသာသူနဲ႕ ေကြကြင္း ရျခင္း ဆင္းရဲ တို႕ကို ခံစားရ တတ္တယ္လို႕ ငါးရာ ငါးဆယ္ နိပါတ္ ေတာ္လာ ဆံုးမစကား ေတြမွာ ပါေလ့ရွိပါတယ္။ ငါးရာ့ ငါးဆယ္ နိပါတ္ေတာ္ မ်ားဟာ ဘုရားေဟာပါ။ လူလူခ်င္း ေသြးခြဲတာ ထက္ သံဃာကို ေသြးခြဲတာ ပိုဆိုး လွပါတယ္။ ပဥၥာ နႏၵိယ ကံၾကီးကို ထိုက္တာပါ။ သံဃာထုကို သံဃာတုနဲ႕ ျပန္ခြဲၿပီး ႏွိမ္နင္းဖို႕ သံဃာ့ စြမ္းအားရွင္ ဖြဲ႕တယ္ ဆိုတာ အလြန္ ဆိုးရြား ယုတ္ညံ့ ကံႀကီး ထိုက္တဲ့ လုပ္ရပ္ပါ။
ဒါ့အျပင္ မေသခင္ ခင္ပြန္းၾကီး ဆယ္ပါးကို ျပစ္မွားမိသူတို႕ရဲ႕ အက်ိဳးေပးမ်ားျဖစ္တဲ့ ဦးယဥ္းေခါင္းခဲနာ၊ ေသြးအန္ေသာ ေရာဂါ၊ ေနအိမ္ မီးေလာင္ျခင္း၊ စီးပြားပ်က္ျခင္း၊ ခ်စ္ေသာသူနဲ႕ ေကြကြင္းျခင္း၊ အစရွိတဲ့ အကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးေတြကို ခံစား ၾကရဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလို ပစၥဳပၸန္မွာေရာ သံသရာမွာပါ အက်ိဳးေပး ဆိုးရြားလွတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို ရပ္တန္းက ရပ္ေပးၾကပါလို႕ ကိုယ္တိုင္၊ တိုက္တြန္း၊ ခ်ီးမြမ္း၊ စိတ္တူသူ အားလံုးကို ကရုဏာ ေရွ႕ထားၿပီး သတိေပး လိုက္ရ ပါတယ္။













အမွန္မသိမႈ(အ၀ိဇၨာ)ေၾကာင့္ ျပဳလုပ္မႈ(သခၤါရ)ျဖစ္၊

ျပဳလုပ္မႈ(သခၤါရ)ေၾကာင့္ သိမႈ(၀ိဥာဏ္)ျဖစ္၊

သိမႈ(၀ိဥာဏ္)ေၾကာင့္ ညႊန္မႈေဖာက္ျပန္မႈ (နာမ္ရုပ္) ျဖစ္၊

ညႊန္မႈေဖာက္ျပန္မႈ (နာမ္ရုပ္) ေၾကာင့္ သံသရာနယ္ခ်ဲ႕(၆)ပါး (အယတန)ျဖစ္၊

သံသရာနယ္ခ်ဲ႕(၆)ပါး (အယတန)ေၾကာင့္ ေတြ႕ထိမႈ(ဖႆ)ျဖစ္၊

ေတြ႕ထိမႈ(ဖႆ)ေၾကာင့္ ခံစားမႈ (ေ၀ဒနာ) ျဖစ္၊

ခံစားမႈ (ေ၀ဒနာ) ေၾကာင့္ လုိခ်င္ခင္မင္မႈ(တဏွာ)ျဖစ္၊

လုိခ်င္ခင္မင္မႈ(တဏွာ)ေၾကာင့္ စြဲလမ္းမႈ (ဥပါဒါန္)ျဖစ္၊

စြဲလမ္းမႈ (ဥပါဒါန္)ေၾကာင့္ အားထုတ္မႈ (ကမၼဘ၀)ျဖစ္၊

အားထုတ္မႈ (ကမၼဘ၀)ေၾကာင့္ ဘ၀သစ္တည္မႈ (ဇာတိ)ျဖစ္၊

ဘ၀သစ္တည္မႈ (ဇာတိ)ေၾကာင့္ အုိျခင္း၊ေသျခင္း(ဇရာ၊မရဏ)ျဖစ္။

{{{မဂၤလာတရား ၃၈ ပါး}}}

၁။ အေသ၀နာစ ဗာလာနံ = လူမိုက္တို႕ကို မဆည္းကပ္ျခင္း။
၂။ ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ = ပညာ႐ွိတို႕ကို ဆည္းကပ္ျခင္း။
၃။ ပူဇာစ ပူဇေနယ်ာနံ = ပူေဇာ္ထုိက္သူတို႕အား ပူေဇာ္ျခင္း။
၄။ ပတိ႐ူပေဒသ ၀ါေသာစ =သင့္တင့္ေသာအရပ္၌ ေနထုိင္ျခင္း။
၅။ ပုေဗၺစ ကတပုညတာ = ျပဳခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈ ႐ွိေသာသူျဖစ္ျခင္း။
၆။ အတၱသမာပဏီဓိ = မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ေဆာက္တည္ျခင္း။
၇။ ဗာဟုႆစၥ = အၾကားအျမင္မ်ားေသာ သူ၏ အျဖစ္ ျဖစ္ျခင္း။
၈။ သိပၸ = လက္မႈပညာ အစ႐ိွေသာ အျပစ္မ႐ွိေသာ အတတ္တုိ႕ကို တတ္ျခင္း။
၉။ ၀ိနေယာစ သုသိကိၡေတာ = ေကာင္းစြာသင္အပ္ေသာ ၀ိနည္းတရား ႐ွိျခင္း။
၁၀။ သုဘာသိတ၀ါစာ = ေကာင္းစြာဆိုျခင္း။
၁၁။ မာတာပိတု ဥပ႒ာန = အမိအဘတို႕ကို ေကာင္းစြာ လုပ္ေကၽြးျခင္း။
၁၂။ ပုတၱဒါရႆသဂၤဟ = သားမယားတို႕အား သၿဂၤဳ ိဟ္ေထာက္ပံ့ျခင္း။
၁၃။ အနာကုလ ကမၼႏၱာ = အေႏွာင့္အယွက္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကိုသာ ျပဳျခင္း။
၁၄။ ဒါနဥၥ = အလွဴေပးျခင္း။
၁၅။ ဓမၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၁၆။ ဉာတကာနဥၥ သဂၤဟ = ေဆြမ်ိဳးတို႕အား ေထာက္မျခင္း။
၁၇။ အန၀ဇၨာနိကမၼာနိ = အျပစ္မ႐ွိေသာ အမႈတို႕ကို ျပဳျခင္း။
၁၈။ ပါပ အာရတီ = မေကာင္းမႈမွ ေ၀းစြာ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၁၉။ ပါပ ၀ိရတီ = မေကာင္းမႈမွ အထူး ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၀။ မဇၨပါန သံယေမာ = ေသရည္ေသရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ ေ႐ွာင္ၾကဥ္ျခင္း။
၂၁။ အပၸမာေဒါစ ဓေမၼသု = ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႕၌ မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း။
၂၂။ ဂါရ၀ = ႐ိုေသထိုက္သူတို႕အား ႐ုိေသျခင္း။
၂၃။ နိ၀ါတ = မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျခင္း။
၂၄။ သႏၱဳ႒ီ = ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း။
၂၅။ ကတညဳတ = သူျပဳဖူးေသာ ေက်းဇူးကို သိျခင္း။
၂၆။ ကာေလန ဓမၼႆ၀န = သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နာယူျခင္း။
၂၇။ ခႏၱီ = သည္းခံျခင္း။
၂၈။ ေသာ၀စႆတာ = သူေတာ္ေကာင္းတို႕ ဆံုးမအပ္ေသာ စကားကို နာလြယ္ျခင္း။
၂၉။ သမဏာနဥၥဒႆန = ရဟန္းပုဏၰားတို႕အား ဖူးျမင္ျခင္း။
၃၀။ ကာေလန ဓမၼသာကစၧာ = သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အခါ၌ တရားေတာ္ကို ေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း။
၃၁။ တေပါ = ျခိဳးျခံစြာ က်င့္ျခင္း။
၃၂။ ျဗဟၼစရိယ = ျမတ္ေသာ အက်င့္တို႕ကို က်င့္ျခင္း။
၃၃။ အရိယသစၥာနဒႆန = အရိယသစၥာတို႕ကို သိျမင္ျခင္း။
၃၄။ နိဗၺာန သစၧိကိရိယာ =နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရျခင္း။
၃၅။ နကမၸတိ = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ တုန္လႈပ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၆။ အေသာက = ေလာကဓံတရားတို႕ႏွင့္ေတြ႕ေသာ္ စိုးရိမ္ေသာစိတ္ မ႐ွိျခင္း။
၃၇။ ၀ရဇံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ ရမၼက္မ႐ွိျခင္း။
၃၈။ ေခမံ = ေလာကဓံတရားတို႕ေတြ႕ေသာ္ စိတ္၌ေဘးမ႐ွိျခင္း။

(၁) ဗုဒၶဘာသာကို ဘာေၾကာင့္ကိုးကြယ္တာလဲ?
ဗုဒၶဘာသာကိုကိုးကြယ္တဲ့သေဘာတရားကေတာ့ ေလာကၾကီးျငိမ္းခ်မ္းသာဖို႔ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကိုယ္ တယ္။တစ္နည္းဆိုရေသာ္ ဒုကၡကင္းေ၀းခ်မ္းသာဖို႔အေရးအတြက္ ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။ လူေတြ ဒုကၡေရာက္ေနၾကတာကေတာ့ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟေတြ လြန္ကဲေနၾကတဲ့အတြက္ ဆင္းရဲ ဒုကၡခံစားၾက ရတာျဖစ္တယ္။ဒါေၾကာင့္ ေလာဘနည္းေရး၊ေဒါသနည္းေရး၊ေမာဟနည္းေရးအတြက္ သဘာ၀နိယာမကို အေျခခံေသာ ဗုဒၶက်င့္စဥ္ကို ႏွစ္သက္၍ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္ပါတယ္။
(၂)ဘုရားဘာေၾကာင့္ရွိခိုးတာလည္း?ဘာေၾကာင့္ကိုးကြယ္တာလည္း?
ရွိခိုးျခင္းဆိုတာပူေဇာ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ရွိခိုးပူေဇာ္ရျခင္းသည္ ယံုၾကည္ျခင္းဟူေသာ သဒၶါေပၚမူတည္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတည္းဟူေသာရတနာ၊တရားတည္းဟူေသာရတနာ၊သံဃာတည္းဟူေသာရတနာမ်ားမွ တစ္ပါးကိုးကြယ္ရာမရွိဟု မမွိတ္မသုန္ယံုၾကည္ျပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆို သည္မွာ ရတနာျမတ္သံုးပါးကို ယံုၾကည္သူမ်ားကိုသာဆိုလိုသည္။
ေလာဘနည္းေရး၊ ေမာဟနည္းေရး၊ေဒါသနည္းေရး က်င့္သုံးမွသာလွ်င္ သတ္တ၀ါတိုင္းသတ္တ၀ါတိုင္း ျငိမ္းေအးခ်မ္းသာမည္မွာ သဘာတရားျဖစ္သည္။ ယင္းသဘာ၀တရားကို ေဖာ္ထုတ္လမ္းၫြန္မႈျပဳသူမွာ သမၼာသမၺဳဒၶျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ သံသရာၾကီးရဲ႕ ဒုကၡကင္းေ၀းလြတ္ေျမာက္ေစျပီး အျမဳိက္တရား နိဗၺာန္ ခ်မ္းသာကို လူ၊နတ္၊ျဗဟၼာ သတ္တ၀ါတိုင္းအား ကယ္မလမ္းညြန္ေပးႏိုင္ေသာ ေက်းဇူးရွင္ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ကို ကိုးကြယ္ျခင္းျဖစ္သည္။
(၃) ေစ်းေရာင္းေနရင္း ပုတီးစိပ္တယ္၊ေစ်းစကားေျပာတယ္ ေစ်းေရာင္းတယ္ ဒါဟာ?မနက္ကေတာ့ ေမတၲာ
ပို႔အမွ်အတန္းေ၀တယ္၊ ညေနက်ေတာ့ အိမ္ကၾကက္ကို သတ္စားတယ္၊ ဒါဟာဘာလည္း?
ေမတၲာ ပို႔အမွ်ေ၀တယ္ဆိုတာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္တာျဖစ္တယ္၊အိမ္က ၾကက္ကိုသတ္စားတာက အကုသိုလ္အလုပ္လုပ္တာျဖစ္တယ္။ျမတ္စြာဘုရားက ကုသိုလ္အလုပ္လုပ္တာကို ဘုရားကလက္ခံျပီး၊ အကုသိုလ္အလုပ္လုပ္တာကို ဘုရားက ပစ္ပယ္ပါတယ္။သို႔ေသာ္ ဘုရားက မည္သူ႔ကိုမွ် လုပ္ရ၊မလုပ္ရဟု အတင္းအၾကပ္ ခိုးေစျခင္းမရွိပါ။ ျပဳသူေကာင္းမႈလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားရမည္ျဖစ္ျပီး၊မေကာင္းမႈလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ိဳးကိုခံစားရမည္ျဖစ္သည္။
ကုိယ္က်င့္တရားဆိုသည္မွာ သီလ၊သမာဓိကိုဆိုလိုသည္။ သီလဆိုသည္မွာ ကာယကံ၊၀စီကံ ထိမ္းျခင္းျဖစ္ သည္။ သမာဓိဆိုသည္မွာ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုဆိုလိုသည္။ေစ်းသည္သည္ စိတ္ပုတီးစိတ္၊ေမတၲာ ေ ၀ ေနျခင္းသည္ ေမတၲာ ဘာ၀နာပြားမ်ားေနသည္ဟု မွတ္ယူႏိုင္ေသာ္လည္း သူေရာင္းတဲ့ေစ်းသည္ သမာ အာဇီ၀က်မက် သိရွိဖို႔ခဲယဥ္းသည္။ေမတၲာ ဘာ၀နာပြားမ်ားျပီး သမာအာဇီ၀က်ေသာေရာင္း၀ယ္မႈျဖစ္လွ်င္ ျမင့္ျမတ္ေသာကိုယ္က်င့္ျပည့္စံုသူ သမာဓိရွိသူေျပာရပါမယ္။ သမာအာဇီ၀မက်ေရာင္း၀ယ္သူျဖစ္လွ်င္မူ သီလသမာဓိမရွိသူဟု မွတ္ယူႏိုင္သည္။
ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ႏွစ္မ်ိဳးလံုးျပဳလုပ္ေနသူဟုသာ မွတ္ယူရမည္ျဖစ္ျပီး ေၾကာင္းက်ိဳးဆက္ႏြယ္မႈ ဓမၼနိယာမ အရ ကုသိုလ္ျပဳလွ်င္ ကုသိုလ္အက်ိဳးခံစားရမည္၊အကုသိုလ္ျပဳလွ်င္ အကုသိုလ္အက်ိဳးခံစားရမည္မွာ သဘာ၀နိယာမမွာ အေျခခံေသာဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ႏွင့္အညီ စဥ္းစားရမည္ျဖစ္သည္။
(၄)အျပစ္ရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ အျပစ္ျပဳခံရသူကို ရွိခိုးကန္ေတာ့လိုက္ရင္ အျပစ္ဟာ ေၾကပ်က္သြား ေရာလား?
အကုသိုလ္ကံ၊ကုသိုလ္ကံဟာ အာနိသင္ခ်န္ျပီး ေပ်ာက္ျပယ္သြားဒါမွမဟုတ္အက်ိဳးေပးတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအာနိသင္ဟာ
- ဒီဘ၀မွာျပဳတဲ့အကုသိုလ္၊ကုသိုလ္ဟာ ဒီဘ၀မွာပဲ အက်ိဳးေပးတာ၊အေဟာသိကံျဖစ္သြားတာလည္း ရွိတယ္။
- ေနာက္ဘ၀မွာမွ အကုသိုလ္ကံ၊ကုသိုလ္ကံ အက်ိဳးေပးတာ၊အေဟာသိကံျဖစ္သြားတာလည္း ရွိတယ္။
- သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး အာနိသင္ရွိေနတတ္တဲ့ အကုသိုလ္ကံ၊ကုသိုလ္ကံလည္းရွိတယ္။
အာနိသင္ျပဳသူဟာ အာနိသင္အက်ိဳးကို နိဗၺာန္မရခင္အထိခံရမည္မွာ အမွန္ျဖစ္သည္။ ေဒ၀ဒတ္ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းထြက္ေအာင္လုပ္တယ္။ဘုရားရွင္က အျပစ္မယူစိတ္မဆိုးေသာလည္း ေဒ၀ဒတ္ဟာ ေျမျမိဳခံခဲ့ရတယ္။ ကာယကံရွင္က ခြင့္ျပဳေသာ္လည္း ျပဳလုပ္တဲ့ ကံကမေပ်ာက္တဲ့အတြက္ ျပဳလုပ္ေသာ အကုသိုလ္အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားကိုခံစားရမည္သာျဖစ္သည္။
ျပီးေတာ့ ရွိခိုးကန္ေတာ့တယ္ဆိုတာ ေနာက္ဒီလိုမျပဳေတာ့ပါဘူးဟု ၀န္ခံကတိျပဳရာေရာက္သလို ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ၀န္ခံကတိထားရာေရာက္ပါတယ္။


ဒုစရုိက္(၁၀)ပါး

ကာယဒုစရုိက္(၃)ပါး

(၁)ပါဏတိပါတ =သူ႕အသက္သတ္မႈ။

(၂)အဒိႏၷဒါန =သူ႕ဥစၥာခုိးမႈ။

(၃)ကာေမသုမိစၦာစာရ=ကာမဂုဏ္တုိ႕၌ယုတ္ယုတ္

မာမာက်င့္ၾကံမႈ။


၀စီဒုစရုိက္(၄)ပါး


ု(၁)မုသာ၀ါဒ=မုသားေျပာဆုိမႈ။

(၂)ပိသုဏ၀ါစာ =ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္မႈ။

(၃)ဖရုသ၀ါစာ =အယုတ္တမာဆဲဆုိမႈ။

(၄)သမၹပၸလာပ၀ါစာ=ျပိန္ဖ်င္းေသာစကားကိုေျပာဆုိမႈ။


မေနာဒုစရုိက္(၃)ပါး


ု(၁)အဘိစၨ်ာ =သူတစ္ပါး၏စည္းစိမ္ကိုငါ့ဟာျဖစ္လွ်င္ေကာင္းေလစြဟုမတရားၾကံစည္မႈ။

(၂)ဗ်ာပါဒ =ေသေၾကပ်က္စီးသြားလွ်င္ေကာင္းေလစြဟုသူတစ္ပါးကိုျပစ္မွားမႈ။

ု(၃)မိစၦာဒိဌိဒိ=အယူမွားမႈ။


ဘာပဲေျပာေျပာ ဘ၀ဆုိတာရွိေနရင္ သံသရာဆုိတာလဲ ရွိေနအံုးမွာပဲ၊
အဲ့ဒီသံသရာဆုိတဲ့ခရီးတစ္ခုကို ေလွ်ာက္ ေနရသေရြ႕ေတာ့ အာရံုမ်ိဳးစံုေတြနဲ႕
ေန႕စဥ္ေတြ႕ေနၾကရမွာပါ၊ ကို္ယ္ႏွစ္သက္တဲ့အာရံုပဲေတြ႕ေတြ႕၊
ကိုယ္မႏွစ္သက္တဲ့အာရံုပဲေတြ႕ေတြ႕
ေတြ႕လာတဲ့အာရံုအေပၚကိုယ္က ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ေတြးတက္ဖုိ႕ပါပဲ



ေမ်ာ္လင့္ခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ၊ စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကုိ ဘယ္အရာကိစၥအ တြက္နဲ႕မွ မေပ်ာက္ပ်က္မဆံုးရံႈးေစနဲ႕။

လူတစ္ေယာက္ဟာ ေလာကၾကီးထဲေရာက္လာရင္ ေလာကတာ၀န္ေတြက အဲ့ဒီလူအတြက္ အသင့္ဆီးၾကိဳေနၾက ပါတယ္၊ ဘယ္လုိခံစားမႈကိုပဲ အေျခခံခံ ေလာကအတြက္ အလုပ္တစ္ခုခုလုပ္သြားႏုိင္တယ္ဆုိရင္ ေလာကအ တြက္ တာ၀န္ေက်ပါတယ္။ ေလာကတာ၀န္ေက်တဲ့သူေတြကို ေလာကၾကီးက ခ်စ္တက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေမ့လည္းမေမ့ၾကပါဘူး။

ပုညၾကိယာ(၁၀)ပါး

(၁)ဒါန =စြန္ၾကဲေပးကမ္းမႈ။

(၂)သီလ =ဆုိင္ရာသီလမ်ားကိုေစာင့္ထိန္းမႈ။

(၃)ဘာ၀နာ =ဘုရားဂုဏ္ေတာ္စသည္တုိ႕ကိုအာရံုျပဳမႈ။

(၄)အပစာယန=ရိုေသထုိက္သူကိုရိုေသမႈ။

(၅)ေ၀ယ်ာ၀စၥ=သူတစ္ပါး၏ကုသိုလ္ကိစၥ၌ပါ၀င္မႈ။

(၆)ပတၱိဒါန =မိမိကုသုိလ္အဖုိ႕ကိုအမွ်ေ၀မႈ။

(၇)ပတၱာႏုေမာဒန=သူတစ္ပါးကိုအမွ်ေ၀ေသာအခါ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာသာဓုေခၚမႈ။

(၈)ဓမၼႆ၀န =တရားစကားကိုနားေထာင္မႈ။

(၉)ဓမၼေဒေသနာ=ပစၥည္းလာဘ္မငဲ့ဘဲတရားေဟာမႈ။

(၁၀)ဒိဌိဇုကမၼ =အယူကိုေျဖာင့္မွန္စြာယူမႈ။



အေသးအဖြဲေလးဆုိျပီး အစစအရာရာေလွ်ာ့မတြက္မၾကပါနဲ႕ကမၻာမွာၾကီးက်ယ္တဲ့ ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံးမႈၾကီးေတြဟာ အေသးအဖြဲေလးေတြကို အေျခတည္ျပီး ျဖစ္သြားၾကတာပါ။


လူသားေတြရွိေနသေရြ႕ေတာ့ စြဲမတ္စရာ အာရံုသစ္ေတြကေတာ့ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲေပၚေနမွာပဲ၊ အဲ့ဒီအာရံုသစ္ေတြ နဲ႕အတူ လူေတြရဲ႕အလုိဆႏၵသစ္ေတြကလည္း ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ ေပၚေနမွာပဲ၊ အာရံုသစ္နဲ႕အလုိဆႏၵသစ္ၾကားမွာ ေျဖစရာႏွလံုးသြင္းတစ္ခုခုမရွိခဲ့ရင္ လူတုိင္းဟာ အလုိဆႏၵသစ္ရဲ႕သားေကာင္ေတြအျဖစ္နဲ႕ပဲ ေလာကဇာတ္ခံုေပၚ မွာ တစ္သံသရာလံုး “က” သြားၾကရလိမ့္မယ္။ အဓိကကေတာ့ အလုိဆႏၵသစ္ရဲ႕ သားေကာင္ေတြ မျဖစ္ဖုိ႕ပါဘဲ။






တံျမတ္လွည္းျခင္းအက်ိဳး

သူမ်ားစိတ္ၾကည္၊ကိုယ္စိတ္ၾကည္ႏွင့္

တစ္လီနတ္ခ်စ္၊ ေရာင္လွစ္ဆင္းလွ

ေသကာလွမွာ၊ ေရာက္ရာနတ္ျပည္
ဤငါးေတြသည္မွတ္ေလတံျမတ္လွည္းျခင္းအက်ိဳးတည္း။


ေစတနာၾကီးမားလွတဲ့သာမန္ဒါနေလးဟာကာယကံရွင္မရွိေတာ့တာေတာင္
က်န္ခဲ့သူေတြအတြက္အက်ိဳးျပဳပါ တယ္။


စိတ္ဆုိတာ အျမဲတမ္းအဆုိးဘက္ကို ယိမ္းမေနပါဘူး အာရံုေျပာင္းလုိက္တာနဲ႕ ဘ၀တစ္ဆစ္ခ်ိဳးျပီး အျမင့္ဆံုးပန္း တုိင္တစ္ခုကို မထင္မွတ္ပဲ ေရာက္သြားတက္ပါတယ္။ စိ္တ္ညစ္ရင္ စိတ္ညစ္တဲ့အတိုင္း မထားပါနဲ႕၊ ေလာကျပစ္ ဓမၼျပစ္မျဖစ္ေစတဲ့ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အာရံုသစ္တစ္ခုခုကို ေျပာင္းလုိက္ပါ။


ပုထုဇဥ္ဘ၀ဟာ ဘာမွမျမဲပါဘူး၊ မိမိျပဳခဲ့တဲ့ ကံကပဲ မိမိကို ဖန္တီးသြားတာပါ။ ေကာင္းတာလုပ္မွေကာင္းတာျဖစ္ မွာပါ။


ပုထုဇဥ္ဆုိတာေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟကေတာ့ ရွိေနမွာပဲ၊ ဒါေပမဲ့ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ကိုတက္ႏုိင္ဆံုးနည္း ပါးေအာင္လုပ္ရမွာပါ။




ေလာကၾကီးမွာကိုယ္ကသူတစ္ပါးကိုမုန္းရတာမေကာင္းသလုိ၊
သူတစ္ပါးကကိုယ္ကိုမုန္းေနတာလည္း မေကာင္းပါဘူး။


ခ်စ္မိတ္ေဆြအေပါင္းတုိ႕ ေမတၱာတရားကိုလက္ကိုင္ထားပါ။


သည္းခံျခင္းဟာ ျမတ္ေသာအက်င့္ပါ၊


သတၱ၀ါေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အခ်စ္ဆံုးပါ သူတစ္ပါးလည္း သူတုိ႕ကိုယ္ကို ခ်စ္တက္တဲ့အတြက္ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရားထားျပီး သူတစ္ပါးကိုမညွဥ္းဆဲပါနဲ႕။


ေမတၱာပြားတဲ့သူဟာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာအိပ္ရတယ္၊ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာႏုိးရတယ္၊ ေကာင္းတဲ့အိမ္မက္ကိုပဲ မက္ရ တယ္၊နတ္လည္းခ်စ္တယ္၊လူလည္းခ်စ္တယ္၊မီး၊အဆိပ္၊ဓားေတြကိုလည္းေရွာင္ရွား
ေပးတယ္၊လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္သမာဓိရတယ္၊မ်က္ႏွာလည္းၾကည္လင္တယ္၊
ေသတဲ့အခါေတြေတြေ၀ေ၀ မေသရဘူး၊ ျဗဟၼာျပည္လည္းေရာက္ ႏုိင္တယ္။



ဘယ္အက်င့္စရဏပဲျဖစ္ျဖစ္ က်င့္စမွာေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ ခက္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်င့္ပါမ်ားလာရင္ေတာ့ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္အေပၚ ကၽြမ္းက်င္သြားတာပါပဲ၊ အဓိကကေတာ့ မျဖစ္မေနစမိဖုိ႕နဲ႕ မျဖစ္မေနစြဲမိဖုိ႕ပဲ အေရးၾကီးပါတယ္၊ စမိရင္ေတာ့ စြဲသြားတာမ်ားပါတယ္။


သူတစ္ပါးအတြက္ စဥ္းစားျပီးေတြးေပးတဲ့အေတြးဟာ ေမတၱာပါတဲ့ အေတြးပါ။


ေမတၱာပြားတယ္ဆုိတာ စိတ္ရဲ႕အလုပ္ပါ၊ ေမတၱာပြားရင္းပြားရင္းနဲ႕ ၾကာလာတဲ့အခါ ကုိယ္ရဲ႕စိတ္ဓာတ္ကေလး ေတြဟာ ျမင့္ျမတ္သထက္ျမင့္ျမတ္လာျပီး စိတ္ထားျမင့္ျမတ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာပါ။ ေလာကမွာ စိတ္ ထားျမင့္ျမတ္သူျဖစ္ဖုိ႕ဆုိတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့ကိစၥပါ၊ ေမတၱာပြားရင္းနဲ႕ စိတ္ထားျမင့္ျမတ္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ယူလုိ႕ရပါတယ္။


ေကာသလမင္း အိမ္မက္ (၁၆) ခ်က္

(၁) အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ ေလးခုေသာ ႏြားလား ဥသဘတို႔သည္ လာလတ္၍ မင္းရင္ျပင္၌ ေဝွ႔မည္ဟု တြန္ျမည္ ၾကံဳးဝါးလ်က္ မေဝွ႔ပဲသာလွ်င္ ဖဲေလကုန္သည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ တရားမေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာမွ မိုးတို႔သည္ ရြာအံသကဲ့သို႔ ထစ္ႀကိဳးလ်က္ မရြာပဲသာလွ်င္ ေပ်ာက္ပ်က္ ကုန္လတၱံ႔။ ထိုအခါ ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔ ပ်က္ဆီး၍ လူတို႔၌ အစာေရစာ ရွားပါး ငတ္မြတ္ျခင္း ျဖစ္လတၱံ႔။

(၂) ႏုနယ္ေသးငယ္စြာေသာ အပင္တို႔သည္ ပြင့္ၾက သီးၾကသည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ ဆုတ္ယုတ္ေသာကာလ လူတို႔ အသက္တန္း တိုေသာ ကာလ၌ ေယာကၤ်ား မိန္းမတို႔သည္ ထက္သန္ ျပင္းေသာ ရာဂ ရိွကုန္သည္ ျဖစ္၍ ငယ္ရြယ္စဥ္ အခါ၌ပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း၊ သားေမြးျခင္း တို႔ကို ျပဳကုန္လတၱံ႔။

(၃) ႏြားမႀကီးတို႔သည္ မိမိတို႔ ေမြးစျဖစ္ေသာ ႏြားမငယ္တို႔၏ ႏို႔ကို စို႔သည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ ႀကီးေသာသူတို႔အား အ႐ိုအေသျပဳျခင္း ေပ်ာက္ကြယ္ေသာ ကာလ၌ အမိအဖ၊ ေယာကၡမ စသူတို႔သည္ ကိုးကြယ္ရာ မရိွကုန္သည္ ျဖစ္သျဖင့္ မိမိတို႔၏ သားသမီး သားမက္ ေခၽြးမ စသူတို႔ထံ၌ ကပ္ရပ္၍ ၿငိဳျငင္ ညိႇဳးငယ္စြာ အသက္ေမြးရကုန္လတၱံ႔။

(၄) လွည္းတို႔၌ ဝန္ကို ေဆာင္ႏိုင္ေသာ ႏြားႀကီးတို႔ကို မကမူ၍ ႏြားငယ္တုိ႔ကိုသာ ကေစကုန္၏။ ႏြားငယ္တို႔လည္း ဝန္ကို မႏိုင္၍ လွည္းတို႔ကိုလည္း ဆြဲျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္သည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္ တရားမေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ အသက္ႀကီး ဝါႀကီး ပညာရိွကုန္ေသာ သူတို႔အား အမတ္၊ တရားသူႀကီး စေသာ ရာထူးစည္းစိမ္တို႔၌ မခန္႔ထားမူ၍ အသက္၊ ဝါ၊ ပညာ ငယ္ကုန္ေသာ လူငယ္တို႔အားသာ ခန္႔ထားၾကလတၱံ႔။ ထိုအခါ အခြင့္အေရးမသိ၊ မေတာ္ မမွန္ျဖစ္၍ အမႈ မၿပီး၊ အက်ဳိးမၿပီး ရိွေသာအခါ လူငယ္တို႔သည္ မိမိတို႔၏ ရာထူး စည္းစိမ္ကို စြန္႔ၾကလတၱံ႔။ လူႀကီးတို႔သည္လည္း ငါတို႔မွာ ျပင္ပကသာ ျဖစ္၏ဟု လ်စ္လွ်ဳျပဳ၍ ေနၾကလကုန္လတၱံ႔။ သို႔ျဖစ္၍ တရားမေစာင့္ အမႈမၿပီးၾကသည္ႏွင့္ မင္းႏွင့္တကြ တိုင္းျပည္ပါ ဆုတ္ယုတ္ ပ်က္ဆီးၾကလတၱံ႔။

(၅) ခံတြင္း ႏွစ္ခုရွိေသာ ျမင္းသည္ ေကၽြးလာေသာ မုေယာစပါး စသည္တို႔ကို ခံတြင္းႏွစ္ခုျဖင့္ပင္ စားသည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္ တရားမေစာင့္ေသာ မင္းတို႔လက္ထက္၌ တရားမေစာင့္ေသာ တရားသူႀကီးတို႔သည္ ႏွစ္ဖက္ေသာ အမႈသည္တို႔မွ ေပးေသာ တံစိုးလက္ေဆာင္တို႔ကို စား၍ အမႈတို႔ကို မမွန္မကန္ ဆံုးျဖတ္ၾကကုန္လတၱံ႔။

(၆) အဖိုးတသိန္း ထိုက္ေသာ ေရႊခြက္ကို ေျမေခြးဖိုအား က်င္ငယ္စြန္႔ရန္ ေပး၏။ ေျမေခြးလည္း ထိုေရႊခြက္၌ က်င္ငယ္စြန္႔သည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္ တရားမေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ အမ်ဳိးျမတ္ေသာ သူတို႔သည္ အခ်ီးအေျမႇာက္ မခံရ၊ ဆင္းရဲၾက၍ အမ်ဳိးယုတ္ေသာ သူတို႔ အစိုးတရ ႂကြယ္ဝ ခ်မ္းသာၾကလတၱံ႔။ ထိုအခါ အမ်ဳိးျမတ္တို႔ အသက္ ေမြးျခင္းငွာ မတတ္ႏုိင္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ မိမိတို႔ သမီးတို႔ကို အမ်ဳိးယုတ္တို႔အား ေပး၍ အသက္ေမြး ၾကကုန္လတၱံ႔။

(၇) တေယာက္ေသာ ေယာကၤ်ားသည္ အင္းပ်ဥ္၌ ထိုင္လ်က္ လြန္ကို က်စ္၍ ေျခရင္း၌ ထား၏။ ထုိ အင္းပ်ဥ္ေအာက္၌ရိွေသာ ဆာေလာင္ေသာ ေျမေခြးမသည္ ထိုေယာကၤ်ား မသိစဥ္လွ်င္ ထိုလြန္ကို စား၏ ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ မိန္းမတို႔သည္ အစားအေသာက္၊ အဝတ္၊ အေနအထို္င္ စသည္တို႔၌ ေလာ္လည္ျခင္း ရိွ၍ မိမိတို႔ လင္ေယာကၤ်ားသည္ ဆင္းရဲၿငိဳျငင္စြာ ရွာေဖြ စုေဆာင္းအပ္ေသာ ဥစၥာ ပစၥည္းတို႔ကို အဝတ္အစား၊ အစားအေသာက္ တို႔၌ လည္းေကာင္း၊ ေသာက္စား ကစားျခင္းတို႔၌ လည္းေကာင္း၊ အေပ်ာ္အပါးတို႔၌ လည္းေကာင္း၊ သေဘာက္ လင္ငယ္ထားျခင္း တို႔၌ လည္းေကာင္း အရမ္းမဲ့လွ်င္ ျဖဳန္းတီးေလလတၱံ႔။ ေခြးမသည္ မသိ စဥ္းစား သကဲ့သို႔ အိမ္သူ မိန္းမတို႔သည္ ဤသို႔ တိတ္တဆိတ္ ျဖဳန္းတီး ခိုးစားၾကလတၱံ႔။

(၈) ေရမရိွေသာ အိုးတို႔ျဖင့္ ျခံရံအပ္ေသာ ေရျပည့္အိုးႀကီး တလံုးကို ျမင္ရ၏။ လူတို႔သည္ အရပ္ ၈ မ်က္ႏွာမွ ေရကို ယူလာၾက၍ ထိုေရျပည့္အိုးႀကီး အတြင္းသို႔သာလွ်င္ ေလာင္းထည့္ ၾက၏။ ေလာင္းထည့္ေသာ ေရတို႔သည္ ျပည့္လွ်ံ၍ က်ကုန္၏။ ဤသို႔လွ်င္ အဖန္ တလဲလဲ ေရျပည့္အိုးသို႔သာ ေလာင္းလွ်က္ ေရမရိွေသာ အျခံအရံ အိုးတို႔ အတြင္းသို႔ကား မည္သူမွ် မေလာင္း မထည့္ပဲ ေနသည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ မေကာင္းေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ မင္းႏွင့္တကြ လူတို႔ တရားပ်က္ကြက္၊ ၾသဇာညံ့ဖ်င္း၊ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကကုန္လတၱံ႔။ ထိုအခါ မင္းအစိုးရတို႔သည္ ဆင္းရဲသားတို႔အား မင္း၏ အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ကိုသာ လုပ္ကိုင္ေစအံ။ ေဆာင္ရြက္ ေစအံ။ ထမ္းရြက္ေစအံ။ သို႔ျဖစ္ရကား မင္းတို႔၌သာ ျပည့္စံု အက်ဳိးခံစားၾကရ၍ ဆင္းရဲသားတို႔မွာ ေရမရိွေသာ အိုးတို႔ပမာ တစံုတရာ မရိွ ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးျခင္းသို႔ ေရာက္ကုန္လတၱံ႔။

(၉) နက္႐ႈိင္း က်ယ္ဝန္းေသာ ေရကန္ႀကီး တခုတြင္ သတၱဝါတို႔ ဆင္း၍ ေရေသာက္ၾက၏။ ကန္၏ အလယ္ ေရနက္ရာ၌ ေရသည္ ေနာက္၍ ကန္နားဝန္းက်င္ ေရတိမ္ရာ သတၱဝါတို႔ နင္းရာ၌ ေရသည္ ၾကည္လင္၏ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ တရားမေစာင့္ေသာ မင္းတို႔သည္ မတရား အုပ္စိုးျခင္း၊ တံစိုးစားျခင္း၊ ေလာ္လည္ျခင္း၊ သနားညႇာတာ ဂ႐ုဏာ မဲ့ျခင္း၊ ၾကမ္းၾကဳတ္ ရက္စက္ျခင္းတို႔ ရိွလွ်က္ လူတို႔အေပၚ၌ အထူးထူး အျပားျပားေသာ အခ်င္းအရာျဖင့္ အခြန္အတုတ္တို႔ကို ခဲြခန္႔ ေကာက္ယူလတၱံ႔။ ထုိအခါ လူတို႔မွာ တစ္စံုတစ္ရာ မေပးေဆာင္ႏိုင္ ပင္ပန္းဆင္းရဲလ်က္ ၿမိဳ႕ႀကီးရပ္ႀကီးတို႔၌ မေနႏိုင္ပဲ ရပ္စြန္ ျပည္နားသို႔ သြားေရာက္ေနၾကရသည္ ျဖစ္လတၱံ႔။ ကန္အလယ္တြင္ေနာက္၍ ကန္ေဘးတြင္ ၾကည္သကဲ့သို႔ ၿမိဳ႕လယ္ရြာလယ္၌ တိတ္ဆိတ္၍ ရပ္စြန္ျပည္နား၌ လူစည္ကားလတၱံ႔။

(၁၀) တစ္လံုးတည္းေသာ အိုးျဖင့္ တခ်ိန္တည္းခ်က္ေသာ ထမင္းသည္ အခ်ဳိ႕ေပ်ာ့၏၊ အခ်ဳိ႕ မနပ္၊ အခ်ဳိ႕နပ္၏။ ဤသို႔ ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္ တရား မေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ မိုးကြက္ၾကား ရြာလတၱံ႔။ ထိုအခါ အခ်ဳိ႕ေနရာ၌ မိုးရြာလြန္း၍ ေကာက္ပဲသီးႏွံ ပ်က္အံ။ အခ်ဳိ႕ေနရာ၌ မရြာ၍ ပ်က္အံ။ အခ်ဳိ႕ေနရာ တြင္ကား မိုးမွန္၍ ေကာင္းအံ။ ဤသို႔လွ်င္ ထမင္းအိုးတြင္ ျမင္ေသာ ထမင္းကဲ့သို႔ ေကာက္ပဲသီးႏွံ သံုးေထြ ျပားလတၱံ႔။

(၁၁) အဖိုးတသိန္းထက္ေသာ စႏၵကူးႏွစ္ကို ယက္တက္ပုပ္ရည္ျဖင့္ ေရာင္းစားသည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ ငါဘုရား၏ သာသနာေတာ္ ဆုတ္ယုတ္ေသာ ကာလတြင္ ေလာ္လည္၍ လာဘ္လာဘကို မက္ေမာ ကုန္ေသာ ရဟန္းအလဇၨီ လူအလဇၨီတို႔သည္ ဆြမ္း၊ ေဆး၊ ေက်ာင္း၊ သကၤန္း ဥစၥာပစၥည္း စသည္ တို႔ကို အလိုရိွကုန္သည္ ျဖစ္၍ လမ္းခရီးဆံု၊ အိမ္ဝ၊ အိမ္ႀကိဳ အိမ္ၾကားတို႔၌ ငါဘုရား၏ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားလတၱံ႔။ နိဗၺာန္ အလို႔ငွာ ေဟာေတာ္ မူအပ္ေသာ အလြန္ မြန္ျမတ္ေသာ တရားေတာ္ကို တစ္ပဲ၊ တစ္မူး၊ တစ္က်ပ္ စသည္တို႔ အက်ဳိးငွာ ေရာင္းစား ေဟာေျပာ ၾကသည္ ျဖစ္၍ တသိန္းထိုက္ေသာ စႏၵာကူးႏွစ္ကို ယက္တက္ပုပ္ရည္ျဖင့္ ေရာင္းစား သကဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႔။

(၁၂) ဘူးေတာင္းတို႔သည္ ေရ၌ နစ္သည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ တရား မေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ အမ်ဳိးယုတ္ေသာ သူတိို႔ကိုသာ ရာထူး စည္းစိမ္ ေပးသည္ ျဖစ္၍ အမ်ဳိးယုတ္တို႔ တန္ခိုး အာဏာ ႀကီးမား ထင္ေပၚ အရာရာတြင္ တြင္က်ယ္လ်က္ ၄င္းတို႔ စကားသာလွ်င္ ဘုူးေတာင္း နစ္သကဲသို႔ နစ္၍ တည္ကုန္လတၱံ႔။

(၁၃) ေက်ာက္ဖ်ာႀကီး ေရတြင္ေပၚသည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ တရား မေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ ေတာ္မွန္ လိမၼာ ပညာရိွေသာ သူတို႔၏ စကားသည္ မည္သည့္ အရာ၌ မဆို ေလးေသာ ေက်ာက္ဖ်ာ ေရတြင္ ေပၚသကဲ့သို႔ နစ္တည္ ျခင္းမရိွ၊ မခို္င္မျမဲ ရိွၾကကုန္ လတၱံ႔။

(၁၄) ဖားငယ္မ တို႔သည္ ႀကီးစြာေသာ ေႁမြေဟာက္ႀကီးမ်ားကို စားၿမိဳသည္ဟု ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ လူတို႔သည္ ျပင္းေသာ ရာဂ ရိွကုန္သည္ ျဖစ္၍ ကိေလသာ အလိုသို႔ လိုက္လ်က္ ငယ္ရြယ္ကုန္ေသာ မယားတို႔၏ အလိုသို႔ လံုးဝ လိုက္ၾကကုန္ လတၱံ႔။ အလုပ္အကိုင္မႈ၊ ဥစၥာ ပစၥည္းမႈ၊ ေက်းကၽြန္မႈ၊ စီမံခန္႔ခြဲမႈ စေသာ အရပ္ရပ္တို႔၌ လင္ေပၚတြင္ လႊမ္းမိုး အုပ္စိုးျခင္းကို ျပဳၾကမည္ ျဖစ္ရကား ဖားငယ္မသည္ အဆိပ္လ်င္ေသာ ေႁမြကို စားမ်ဳိသကဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္လတၱံ႔။

(၁၅) မည္းနက္ ႐ုပ္သြင္၊ အဆင္း ဆိုးဝါးေသာ က်ီးတို႔ကို ေရႊ၏ အဆင္းႏွင့္ တူေသာ ေရႊဟသၤာ တို႔က ျခံရံ ေနၾကသည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ အားနည္းေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ ထုိမင္းတို႔သည္ ဆင္စီး ျမင္းစီး စေသာ အတတ္တို႔၌ မလိမၼာ၍ စစ္ထိုးျခင္း၌ မရဲရင့္ဘဲ ျဖစ္ၾကကုန္လတၱံ႔။ ထိုအခါ တုိင္းျပည္ ႏုိင္ငံ ဆံုး႐ႈံးမည္ကို စိုး၍ တူေသာ ဇာတ္ရိွေသာ သူေကာင္းသား တို႔အား အစိုးရျခင္းကို မေပးမူ၍ မိမိတို႔ထံ၌ ခစား ၾကကုန္ေသာ အမ်ဳိး ယုတ္ေသာ ေက်းကၽြန္တို႔အားသာ ေပးကုန္လတၱံ႔။ သို႔ျဖစ္၍ အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔ ကိုးကြယ္ရာ မရိွပဲ အစိုးရျခင္း၌ တည္ကုန္ေသာ အမ်ဳိးယုတ္တို႔ထံ၌ ခစားၾကကုန္ လတၱံ႔။

(၁၆) ဆိတ္တို႔သည္ သစ္ကို သတ္စားၾကသျဖင့္ သစ္တို႔သည္ ေၾကာက္လန္႔လ်က္ ဆိတ္တို႔ကို အေဝးမွ ျမင္လွ်င္ပင္ ေတာခ်ဳံရိွရာသို႔ ေျပးၾကသည္ကို ျမင္မက္ပါသည္။
ေနာင္အခါ တရား မေစာင့္ေသာ မင္းတို႔ လက္ထက္၌ အမ်ဳိးယုတ္ေသာ သူတို႔ အစိုးရ ကုန္သည္ ျဖစ္၍ အမ်ဳိးျမတ္သူတို႔ မထင္ရွား ျဖစ္လတၱံ႔။ အမ်ဳိးယုတ္ သူတို႔မွာ မင္းကၽြမ္းဝင္သည္ ျဖစ္၍ တရား႐ံုးတို႔၌ ၾသဇာအာဏာ လႊမ္းမိုးလ်က္ အမ်ဳိးျမတ္သူတို႔၏ ဘိုးဘပိုင္ လယ္ေျမ ဥစၥာ အရပ္ရပ္တို႔ကို ငါတို႔ လယ္ေျမဥစၥာ ျဖစ္သည္ဟု သိမ္းယူၾက၍ တရားတေဘာင္ ျဖစ္လွ်င္ တန္ခိုးမဲ့သူတို႔အား ဖိႏွိပ္ပုတ္ခတ္ ၿခိမ္းေျခာက္ ႏွင္ထုတ္လ်က္ အႏိုင္က်င့္ ၾကကုန္လတၱံ႔။ ထိုအခါ အမ်ဳိးျမတ္သူတို႔ ေၾကာက္လန္႔ စက္ဆုတ္ကုန္သည္ ျဖစ္၍ လယ္ယာ ဥစၥာတို႔ကို ေပးအပ္ကုန္လ်က္ အိမ္သို႔ျပန္၍ အိပ္ေနၾကကုန္အံ။ ထိုမွ တပါးလည္း အက်င့္သီလရိွေသာ ရဟန္းတို႔သည္ အက်င့္သီလမဲ့ေသာ ရဟန္းတို႔က ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ဖိႏွိပ္ၾကေလသျဖင့္ ေတာသို႔ ေျပးဝင္ ပုန္းေအာင္း ၾကကုန္လတၱံ႔။ ဤသို႔လွ်င္ အမ်ဳိးေကာင္း၊ သူေတာ္ေကာင္း တို႔လည္း လြတ္ရာ ကၽြတ္ရာ ေတာေတာေတာင္ေတာင္ တို႔ကို ေျပးပုန္း ၾကကုန္လတၱံ႔။

အျပဳစိတ္(၇)မ်ိဳး

၁။ေမတၱာစိတ္

၂။လိင္စိတ္
၃။ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း

၄။ယံုၾကည္ျခင္း

၅။စိတ္အားထက္သန္ျခင္း

၆။သစၥာရွိျခင္း
၇။ျပင္းျပေသာဆႏၵ


အဖ်က္စိတ္(၇)မ်ိဳး
၁။ေၾကာက္ရြံျခင္း

၂။ျငဴစူျခင္း

၃။မုန္းတီးျခင္း

၄။မနာလုိျခင္း

၅။ေလာဘ

၆။ေဒါသ

၇။အယူသည္းျခင္း


အက်င့္စရိုက္ဆုိးေတြကိုႏုစဥ္အခ်ိန္မွာ၊စတင္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အခ်ိန္
(သစ္ပင္ကေလးျဖစ္စမွာလြယ္လြယ္နဲ႕ႏႈတ္ပစ္ ႏိုင္သလုိ) မွာ ႏုတ္ပစ္လုိ႕ရတယ္၊
ႏုတ္မပစ္ပဲဆက္ျပီးအက်င့္ဆုိးေတြကိုၾကီးပြားေစရင္ေတာ့ အထုအထည္ၾကီးလာျပီး(သစ္ပင္ၾကီးၾကီးလာေတာ့ႏုတ္ပယ္လုိမရေတာ့သလုိ) ႏုတ္ပစ္ဖို႕မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီအခါမွာ ဘ၀ပ်က္ဆီးသြားႏုိင္တယ္။


အသိမျမင္မရွိရင္ေတာ့ ဘယ္ေလာက္ၾကိဳးစားၾကိဳးစား၊ ဘယ္ေလာက္၀ီရိယစုိက္စုိက္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ႏုိင္တယ္။


ေက်ာင္းသားတစ္ဦးအဖုိ႕ စာေမးပြဲမတုိင္ခင္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာက ေရွးဦးစြာ လုပ္ရမွာက က်က္စရာ မွတ္စ ရာရွိတာေတြကို အပိုင္က်က္မ်တ္ထားဖုိ႕ပါ။


အခြင့္ေကာင္းဆုိတာ ေရာက္လာျပီးရင္ ၾကာၾကာေနတက္တာမဟုတ္ဘူး ခဏနဲ႕ျပန္ထြက္သြားတာပဲ၊ ယူတက္တဲ့ သူမွရတယ္။


ငါတုိ႕ဘ၀မွာအဆင္မေျပာတာေတြ၊က်ရႈံးတာေတြ၊ေမ်ာ္လင့္သလုိျဖစ္မလာတာေတြကို
ေတြ႕ျမင္ဆံုဆည္းေနရတဲ့အခါမွာေရွးဆက္ျပီးၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ကုန္သြားတက္ပါတယ္၊
အားမာန္သတၱိေတြေလွ်ာ့က်သြားတက္ပါတယ္၊အား ေလွ်ာ့မႈေတြျဖစ္တက္ၾကပါတယ္၊
ဒီလုိအားေလွ်ာ့မႈေတြကိုပဲ ျပန္ၾကည္႕ေနရင္ေတာ့ ဘာေအာင္ျမင္မႈမွရလာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လုိအဆင္မေျပတာေတြနဲ႕ပဲၾကံဳေနၾကံဳေန ဒါေတြကိုျပန္ျပန္ငံုၾကည္႕မေနပဲ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္ ထားတဲ့ ပန္းတုိင္ဆီကိုပဲေမွ်ာ္ၾကည္႕ျပီး အားမေလွ်ာပဲ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားပါ။


ေလာကမွာမိမိကိုယ္ကိုအပြန္းခံျပီးပြတ္တိုက္လုိက္လုိ႕တျခားသူရဲ႕ကိုယ္
ေျပာင္လတ္သြားတာကိုျမင္ရရင္မိမိဘ၀အထိုက္
အေလွ်ာက္ေတာ့တန္ဖုိးရွိေသးတာပဲ အသံုး၀င္ေသးတာပဲလုိ႕
ေတြးျပီးး ေက်နပ္တက္ဖုိ႕လုိပါ တယ္။


သံသရာခရီးကအရွည္ၾကီးပါေနာ္ေရွ႕ဆက္ျပီးဘယ္ေလာက္ထိဆက္ေလွ်ာက္ေနရ
အံုးမယ္ဆုိတာလဲမခန္႕မွန္းႏုိင္ေသးပါဘုူး။ေလွ်ာက္တာေတာ့ေလွ်ာက္ေနရအံုးမွာပဲ၊
အဲ့ဒီသံသရာခရီးတေလွ်ာက္မွာေကာင္းတာေတြလည္းၾကံဳရမယ္၊မေကာင္းတာေတြ
လည္းၾကံဳရမယ္။ဒါကိုေလာကဓံတရားလုိ႕ဆုိေပမဲ့ဒီအေကာင္းအဆုိးႏွစ္ခုကိုကိုယ္
ျပဳတဲ့ကံကပဲဖန္တီးေပးတာေနာ္၊ဒီအတြက္ဘယ္သူ႕ဘယ္သူ႕ကိုမွအျပစ္တင္ေနလုိ႕
လည္းမရပါဘူးတကယ္အျပစ္္တင္ခ်င္ရင္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပဲအျပစ္တင္ရမွာပါ၊ဒီကံေတြ
ကိုကိုယ္ပဲေက်ေက်နပ္နပ္နဲ႕ျပဳခဲ့တာကိုး၊ဒါကိုကိုယ္ကပစၥဳပၸန္ဘ၀၊ပစၥဳပၸန္တည္႕တည္႕
အခ်ိန္မွာသေဘာေပါက္ဖုိ႕ဒါမွမဟုတ္ အပၸမာဒလုိ႕ေခၚတဲ့သတိတရားရွိ ဖုိ႕လုိပါတယ္။


ဣႆ မစၦရိယ မနာလုိ၀န္တုိျခင္း
ဒီတရားႏွစ္ပါးဟာကို္ယ့္အတြက္လည္းအက်ိဳးမရွိ၊သူတစ္ပါးအတြက္လည္းအက်ိဳးမရွိတဲ့
တရားေတြပါ။ျပီးေတာ့ သံသရာမွာလည္းအလြန္ေၾကာက္ဖုိ႕ေကာင္းတဲ့တရားေတြျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဘာလုပ္ရမလဲဆုိေတာ့ ကိုယ္က သတိဥာဏ္ယွဥ္ဖုိ႕ပါပဲ၊ ပုထုဇဥ္ေတြဆုိေတာ့
အကုသိုလ္ျဖစ္စရာ အာရံုေတြနဲ႕ ၾကံဳလာရင္ဒီတရားေတြျဖစ္သြားႏုိင္ ပါတယ္၊
၀ိပႆနာရႈမွတ္ျပီး ပယ္သက္လုိက္ပါ။


အကုသိုလ္ဆုိတာအျဖစ္သိပ္လြယ္ပါတယ္အဆင္းဘီးတပ္ေပးလုိက္သလုိပါပဲ၊
ကုသိုလ္က်ေတာ့အျမင့္ကို၀န္တစ္ခုလြယ္ျပီးတက္ေနရသလုိပါပဲ ျဖစ္ဖုိ႕အလြန္ခက္ခဲပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ကို္ယ္ကအပၸမာဒလုိ႕ေခၚတဲ့သတိတရားရွိဖုိ႕သာအေရးၾကီးပါတယ္။
အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ျပီေဟ့ဆုိတာနဲ႕၀ိပႆနာရႈမွတ္လုိက္ပါ၊
ဒါဆုိအကုသိုလ္ကေနအျမတ္ဆံုးဘာ၀နာကုသုိလ္ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။


အတိတ္အတိတ္ဘ၀ေတြကအကုသုိလ္အထံုေတြပါလာေတာ့ ဒီလုိအကုသုိလ္စိတ္ေတြျဖစ္သြားတာ
မဆန္းပါဘူးစိတ္မပ်က္ပါနဲ႕ကိုယ္ကသတိပညာနဲ႕ဆင္ျခင္ျပီးေနာက္ဘ၀ေတြမွာ အကုသိ္ုလ္အထံုေတြဆက္ပါမသြားေအာင္ ၾကိဳးစားသြားရမယ္။


မိဘ၊ဆရာ၊လူၾကီးမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံသည္႕အခါ

၁။ အလြန္ေ၀းေသာအရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

၂။ အလြန္နီးေသာအရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

၃။ ေလညာျဖစ္ေသာအရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

၄။ ျမင့္ေမာက္ေသာအရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

၅။ ေရွ႕တည္႕တည္႕အရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

၆။ ေနာက္အရပ္၌လည္းမေနရဘူး၊

သူတစ္ပါးအမ်က္ထြက္သည္ကို ကိုယ္က အမ်က္ျပန္မထြက္ျခင္းသည္ အမ်က္ထြက္သူအား တားျမစ္ျခင္းမည္ သည္။


သင္ဟာမဟာပထ၀ီေျမၾကီးလုိက်င့္ရမယ္။ ခ်စ္စရာအာရံုေတြ၊မုန္းစရာအာရံုေတြအေပၚမွာ
မွ်မွ်တတသည္းခံျပီးမခ်စ္မမုန္းေနရမယ္။ဥပမာ-ေျမၾကီးေပၚကိုတံေတြးစြန္႕၊က်င္ၾကီးက်င္
ငယ္စြန္႕ေပမဲ့ ေျမၾကီးကစိတ္မဆုိးဘူး၊ သည္းခံတယ္၊ ေရေမႊးနံ႕သာဆြတ္ဖ်န္းရင္လည္း
မခ်စ္ခင္ဘူးသည္းခံတယ္၊ သင္ရဲ႕စိတ္ကိုလည္းေျမၾကီးကက်င့္သံုးသလုိက်င့္သံုးေနထုိင္ပါ၊
ဥေပကၡာျဖစ္လာမယ္၊ ဘာျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ကခ်စ္ျခင္း၊မုန္းျခင္းမျဖစ္ရဘူး ဒါမွ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ
ေနထုိင္ရမယ္။


စိတ္ညစ္ျခင္း၊စိတ္ပူျခင္း၊စိတ္ဓာတ္က်ျခင္း၊၀မ္းနည္းျခင္း စသည္႕အကုသိုလ္မီးေတာက္ေလာင္ေသာအခါ စိတ္ကိုေအးေအးထား၍ ကုသိုလ္တည္းဟူေသာ တရားေရေအးျဖင့္ ႏုိင္ႏုိင္ေလာင္းေပးလွ်င္ ထုိးမီးျငိမ္းရမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္တယ္။


အေျပာင္းအလဲေနွးသျဖင့္ အျပင္ရခက္ေသာ ရုပ္အဆင္းကိုပင္ ျပင္လုိက္ရင္တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံုေျပာင္းႏုိင္ေသး၏။ အေျပာင္းအလဲအလြန္ျမန္၍ အင္မတန္ျပဳျပင္လြယ္ေသာ စိတ္ကုိ တကယ္ျပင္လုိက္လွ်င္ အဘယ္မွာ ျပင္မရဘဲရွိ မည္နည္း၊ ေန႕စဥ္ႏွင့္အမွ် မိမိစိတ္ျဖစ္ပံုကုိ သတိထား၍ မေတာ္မတရားစိတ္တုိ႕ကို ႏွိမ္နင္းသြားပါလွ်င္ မၾကာခင္ စိတ္ေကာင္းရွိသူျဖစ္ကာ (၂) ႏွစ္၊ (၃) ႏွစ္ေလာက္ၾကာေသာအခါ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ပင္ ၾကည္ညိဳခ်င္လာေအာင္ စိတ္ေကာင္းျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။


စိုးရိမ္ေနျခင္းအလုပ္ဟာလြန္ျပီးေသာခ်မ္းသာကုိလည္း မေဆာင္ပါ၊
ေနာင္အခါေရာက္လာလတၱံေသာ ခ်မ္းသာ ကိုလည္း မေဆာင္ပါ။အဲ့ဒါေၾကာင့္
မစိုးရိမ္သင့္ပါ၊ ေသာကအေဖာ္ေတြအလာမခံပါႏွင့္၊ စ်ာန္တည္းဟူေသာ အေဖာ္ေကာင္းကိုရွာပါ။


စိတ္ကိုမေကာင္းေအာင္ျခယ္လွယ္ေသာ အကုသိုလ္ေစတသိတ္(၁၄)ပါး

(၁) ေမာဟ =မသိတက္ျခင္း၊ အစိုးမရျခင္း

(၂) အဟိရိက =မေကာင္းမႈ၌မရွက္ျခင္း

(၃)အေနာတၱပၸ =မေကာင္းမႈ၌မေၾကာက္ျခင္း

(၄)ဥဒၶစၥ =စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း၊ စိတ္မျငိမ္သက္ျခင္း

(၅)ေလာဘ =လုိခ်င္တပ္မတ္ျခင္း

(၆)ဒိဌိ =မွားမွားယြင္းယြင္းသိျမင္ျခင္း

(၇)မာန =ေထာင္လႊားတက္ၾကႊျခင္း

(၈)ေဒါသ =စိတ္ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းျခင္း

(၉)ဣႆ =မနာလုိ၊ျငဴစူျခင္း

(၁၀)မစၦရိယ =၀န္တုိျခင္း

(၁၁)ကုကၠဳစၥ =ေနာင္တ တဖန္ပူပန္ျခင္း

(၁၂)ထိန =စိတ္ေရာကိုယ္ပါ သြက္လက္မႈမရွိပဲ ထိုင္းတုိင္းတုိင္းျဖစ္ျခင္း

(၁၃)မိဒၶ = စိတ္ေရာကိုယ္ပါ သြက္လက္မႈမရွိပဲ မႈိင္းတုိင္းတုိင္းျဖစ္ျခင္း

(၁၄)၀ိစိကိစၦာ =ဘုရားစသည္တုိ႕၌ ယံုမွားျခင္းသေဘာ


ေလာကမွာ အေၾကာင္းနဲ႕အက်ိဳးသာရွိတယ္၊ အျမဲတမ္းတည္ေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါရယ္လုိ႕မရွိပါဘူး၊ အေၾကာင္းမရွိ ဘဲ ျဖစ္ေပၚတဲ့အက်ိဳး မရွိပါဘူး၊ ဆင္းရဲဒုကၡအက်ိဳးေတြရဲ႕အေၾကာင္းဟာ တဏွာျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ တဏွာကိုခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္လုပ္ယင္ အက်ိဳးေတြျဖစ္တဲ့ ဆင္းရဲဒုကၡအားလံုးဟာလည္း ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားတယ္။


လူဘ၀မွာလုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ေသာအခ်က္(၅)ခ်က္

(၁) ရခဲလွေသာ လူ႕ဘ၀ကုိရရွိၾကခုိက္ ကုသိုလ္၊အကုသိုလ္ကို ခြဲျခားသိျမင္ျပီး အကုသို္လ္ကိုေရွာင္ၾကဥ္၍ ကုသို္လ္တရားကို တုိးပြားေအာင္ ၾကိဳးစားေရး၊

(၂) ကုသိုလ္တရားကို ရသည္ထက္ရ မ်ားသည္မ်ားေအာင္ အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ လူ႕အရည္အေသြးမ်ား ျပည္႕၀လာေရး၊

(၃) တရားအသိျဖင့္မိမိဘ၀ကို အားျဖည္႕ႏုိင္ေရး၊

(၄) ဘ၀ကို ဗုဒၶ၏ဓမၼျဖင့္ မွန္ကန္စြာထိန္းေက်ာင္းႏုိင္ေရး၊

(၅) အိပ္စား-ေမထုန္ကာမဂုဏ္ျဖင့္သာ ဘ၀ကို မကုန္ဆံုးေစဘဲ ဓမၼ၏လမ္းညႊန္မႈကို ခံယူ၍ စြမ္းအားျပည္႕လူ႕အ ဖိုးတန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေရး၊


ကိုယ္ခႏၶာကိုမည္မွ်အလွဆင္ထားေသာ္လည္းအေရာင္ျခယ္ထားေသာ္္လည္းယေန႕(သို႕)
မနက္ျဖန္ဇရာ၏သားေကာင္ျဖစ္မသြားပဲမေနေပ။

ႏုနယ္ရုပ္ဆင္း ပ်ိဳမ်စ္ျခင္းကား အိုျခင္းေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

ဥစၥာဆင္ျခင္း ေပါမ်ားျခင္းကား ယုိယြင္းေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

၀ိဥာဥ္ထင္လင္း သက္ရွင္ျခင္းကား ေသျခင္းေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

ခ်စ္ခင္ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံျခင္းကား ေသျခင္းေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

တက္ၾကႊားၾကြၾကြ ျမင့္လြန္းၾကလည္း ေသာကေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

ပြဲလယ္ျပင္ပ ခ်ီးမႊမ္းၾကလည္း ရႈတ္ခ်ေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊

ၾကည္သာရႊင္ပ် ခ်မ္းသာၾကလည္း ဒုကၡေနာက္ဆံုးရွိေခ်၏၊


ျပဳျပင္ေလ့က်င့္မႈမလုပ္ႏုိင္ေသာအရာဟူ၍ ဤေလာကတြင္ တစ္ခုမွမရွိ၊
ျပဳျပင္ေလ့က်င့္မႈလက္လွမ္းမမီေသာအ ရာဟူ၍လည္း တစ္ခုမွမရွိ၊
ျပဳျပင္ေလ့က်င့္မႈကစိတ္ယုတ္မာကိုစိတ္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္ေျပာင္းလဲေပးႏုိင္၏၊ မေကာင္းေသာအမူအက်င့္မ်ားကိုလည္းေကာင္းေသာအမူအက်င့္မ်ားျဖစ္ေအာင္
ေျပာင္းလဲေပးႏုိင္၏၊ ပုထုဇဥ္တစ္ဦးကိုလည္း သူေတာ္စင္အျဖစ္သို႕လည္း ျမင့္တင္ေပးႏုိင္၏။

မိမိလုိခ်င္တဲ့အေျခအေန၊ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ဘ၀မ်ိဳးကိုေရာက္ေအာင္ဆုိရင္ ေရစုန္ေမ်ာေနရံုနဲ႕ေတာ့ မရ၊ ေလွၾကံဳစီးေနရံု နဲ႕ေတာ့မေရာက္ပါ။


ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့အရာမွန္သမွ်ဟာ အခ်ိန္ယူျပီး စိတ္ရွည္ရွည္ တည္ေဆာက္ရစျမဲပါ။


ကိုယ့္ဘ၀ေအာင္ျမင္ဖုိ႕အတြက္ မိမိကိုသာ ျပဳျပင္ၾကရမွာပါ။


ယံုၾကည္ခ်က္က ဘ၀ရဲ႕လမ္းေၾကာင္းကို ေျပာင္းလဲေအာင္ၾကိဳးကိုင္ခ်ယ္လွယ္ႏုိင္တယ္။


စာနာမႈ၊ၾကင္နာမႈ၊ရိုေသေလးစားမႈ၊ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕မႈေတြဟာ လူတန္းဖုိးေတြပါ။


သူတစ္ပါးကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္သိမ္ေမြ႕ခ်ိဳသာစြာ ဆက္ဆံျပဳမူတဲ့ လူဟာ အလုိလုိ ကိုယ္တုိင္ၾကည္ႏူးခ်မ္း သာျပီးေအာင္ျမင္မႈ ရပါတယ္။


ေလာဘ၊ေဒါသ၊မာန္မာန၊မနာလုိစိတ္၊၀န္တုိၫူစူစိတ္နဲ႕ ခက္ထန္မာေၾကာေျပာဆုိျပဳမူတာဟူသမွ် မိမိကို ပူေလာင္ေစပါတယ္။


မိမိကိုယ္တုိင္ကသာ မိမိကိုယ္ကို သိမ္ငယ္ေအာင္၊ေသးသိမ္ေအာင္ မစဥ္းစားဘူးဆုိရင္ ျပင္ပက ဘယ္သူဘယ္၀ါကမွ မိမိရဲ႕ စိတ္ကို အားငယ္ေအာင္၊ေၾကာက္ရြံ႕ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။


ဘယ္လုိလူေကာင္း လူဆုိး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ေတြ႕ၾကံဳဆက္ဆံရသည္ျဖစ္ေစ၊ မိိမိက စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းနဲ႕ သာ တုန္႕ျပန္မႈတဲ့အခါ သူဟာ ယုတ္ညံ႕နိမ့္က်တဲ့ စိတ္ထားမိမိအေပၚ မထားရဲေတာ့ပါ။


ေလာကဓံအေကာင္းအဆုိး၊အတက္အက်၊အနိမ့္မျမင့္ေတြကေတြ႕ၾကံဳရမွာဓမၼတာပါ။ ဒီအခါမွာ
မတုန္မလႈပ္ရင္ ဆုိင္ေက်ာ္လႊားနုိင္ဖုိ႕ရာက ပညာနဲ႕ ကိုယ္က်င့္ဆုိတဲ့ အဓိက အရာႏွစ္ခုလုိပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္သိထားေသာwebsiteမ်ား
သိပၸံႏွင့္နည္းပညာ၀န္ၾကီးဌာနဆုိဒ္
့http://www.most.gov.mm
ရန္ကုန္ကြန္ပ်ဴတာwebsite
http://www.ucsy.edu.mm/
ေက်ာ္တဲ့ဆုိဒ္မ်ား
http://www.meeway.com/
http://www.proxy.co.uk/
http://proxy.org/
http://www.workstudyplay.com/
http://www.proxyweb.net/
http://www.freeproxy.ca/

http://www.agilej.com/code/javatouml.html

http://www.vzochat.com/
http://www.wujie.net/

http://www.burmeseclass.com

ကဗ်ာမ်ား

ကဗ်ာမ်ား
အရံႈးမ်ားနဲ႕ရြက္လႊင့္ျခင္း
ညွာတာမႈကင္းမဲ့တဲ့ ေလာကဓံ
သိတတ္မႈမရွိတဲ့ ကံၾကမၼာ
ရက္စက္လြန္းတဲ့သဘာ၀
ဒါေတြေၾကာင့္...
ငါ့ရင္အစုံဟာ ေသြးေလမမွန္ေတာ့ဘူး..
အခ်စ္ဒသနေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ ဘုရင္မဟာ ငါလား !
ေၾကကြဲစရာမ်ားရဲ႕ ထြဠ္ေခါင္ဟာ ငါလား !
အခ်ိန္ရွိတုိင္း အေတြးေတြ လြင့္ခဲ့မိေပါ့
အခြင့္အလမ္း ဆုိတဲ့ ဆုတံဆိပ္တစ္ခုရဖုိ႕
ၾကဳိး၀ုိင္းထဲမွာ ေလာကၾကီးက
ငါ့ကိုအလဲထုိးခဲ့ၿပီပဲ...။
ငါ့ရဲ႕ အရႈံးမ်ားနဲ႕ ဘ၀ဟာ
ဘာမ်ားသုံးစားရမွာလဲ
ေလာကၾကီးကုိ ၿပန္စိန္ေခၚဖုိ႕
ငါၾကဳိးစားၾကည့္ဦးမယ္...။

ုထိုးစစ္
ဖြင့္ဟေျပာျခင္းမ်ား
အာေစးသုတ္ထားတာ့
မ်က္၀န္းေတြ မ်က္ရည္အေရာင္ထြက္
ရင္ခြင္ထဲက အကၡရာေတြ
ရင္ခြင္ထဲမွာပဲေနရျပီေပါ့
ကဲ.... ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့မလဲ
ေဟာဒီေကာင္ ညံ႕ဖ်င္းလုိက္ပံုက
ဘယ္ေတာ့မွ ပြင့္မွာမဟုတ္တဲ့တံခါးကုိပဲ
အထပ္ထပ္အခါခါ ေခါက္ေနမိလုိ႕ေပလား.....
ငါကလည္းခက္တယ္
လုိခ်င္မွန္းမသိ၊ မလုိခ်င္မွန္းမသိ
ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးအပ္ခ်င္ေနမိတယ္...
ကဲ.......ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ
ငါ... မင္းကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆုိတာျပဖုိ႕
မ်က္လံုးထုိးစစ္ေတြနဲ႕
အၾကိမ္ၾကိမ္ဆင္ႏြဲစြဲေဆာင္အံုးမယ္ဆုိတာ....ယံု


ခြင့္ပန္ျခင္း
ေကာင္မေလးေရ
အယ္ဒီဆင္ကေျပာမယ္
ကမၻာၾကီးအတြက္
(၇) ရက္ တစ္ပတ္ျပည္႕တုိင္း
တီထြင္မႈအသစ္တစ္ရပ္
ခ်န္မႈန္းထားလုိမႈအတြက္
သူ အျမဲၾကံဆသတဲ့....
ေကာင္မေလးေရ
ငါ့အတြက္မွာေတာ့
ေဟာဒီ ရင္ဘက္က်ယ္ၾကီးထဲက
ယုိစီးထြက္က်လာတဲ့
အလကၤာသစ္ဆန္း
သံစဥ္ပန္းတစ္ပြင့္
တစ္ေန႕တစ္ရက္ကယ္မွ်
ေမ့တက္ျခင္းကင္းစြာ
ေပးဆပ္ခြင့္ေတြရခ်င္ပါရဲ႕
မင္း ခြင့္ျပဳမယ္ဆုိရင္ေပါ့..........


ဟာမုိနီမျဖစ္တဲ့ဂီတ
ငါက
အိမ္မက္ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ေမြးတယ္...
နင္က
အစာမေၾကြးပဲရုိက္သတ္ပစ္တယ္...
ငါက
အျပံဳးပန္းေလးတစ္ပြင့္ေပးေတာ့
နင္က
မ်က္လံုးဓားနဲ႕ အပိုင္းပုိင္းခုတ္ျဖတ္ပစ္တယ္...
ငါက
ေလတျဖဴးျဖဴးေသြးတယ္
နင္က
အဲ့ဒီေလနဲ႕ ႏွင္းဆီရနံ႕ေတြ မွ်ားစားတယ္...
ငါက
ေန႕ခင္းျဖစ္လုိ႕
နင္က
ေကာင္းကင္ဘံုဆီ တိမ္ေတြနဲ႕ လမ္းခင္းေပးတယ္
နင္က
မုန္တုိင္းကုိ ေျခေထာက္လုပ္ျပီး နင္းေလွ်ာက္တယ္...
ငါက
အသည္းျမိဳ႕ေတာ္ မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနေၾကာင္း
နင့္ဆီ
စစ္ရပ္စဲေရး ကဗ်ာေတြပုိ႕တယ္
နင္က အျငင္း၀ါက်ဗံုးေတြနဲ႕
တစ္လံုးျပီးတစ္လံုး ပစ္ေပါက္တယ္...
တကယ္ေတာ့....
ငါက
သစ္ပင္ေတြအေၾကာင္းေျပာေနတာျဖစ္ျပီး
နင္က
ပုဆိန္ေတြအေၾကာင္း
အျမဲတမ္းေျပာေနေတာ့တယ္။


ေၾကးမံု
ခ်စ္သူ
ဒီမွာ ငါ့ဘ၀စာမ်က္ႏွာေရးပါ
ငါ့ရာဇ၀င္ကုိ မင္းၾကိဳက္သလုိေရးပါ
မင္းေရးလုိက္တဲ့၀ါက်တုိင္းမွာ
မင္းဟာ ကတၱားအျဖစ္ေနပါ
ငါ့ကိုေတာ့
ကံပုဒ္အျဖစ္ ထားခ်င္ထားေပါ့
မင္းညႊန္ျပတဲ့ၾကိယာတုိင္း
အဆိပ္ခြက္ခ်ည္းျဖစ္ရင္ျဖစ္ပါေစ
ငါ့အတြက္ေတာ့
အိမ္မက္ခ်ိဳေတြပါပဲ။
ထြင္ပါ
စကားလံုးအသစ္ေတြ
နိမိတ္ပံုအသစ္ေတြ
အေရးအဖြဲ႕အသစ္ေတြ
ငါနားလည္ပါတယ္
မင္းမ်က္လံုးအဘိဓာန္တစ္အုပ္လံုး
အလြတ္ရထားတဲ့ေကာင္ပဲ။
ဒါေပမဲ့ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္
နာမ၀ိေသသန ပန္းလွလွေလးေတြ
မင္းရဲ႕ေရွ႕မွာ အျမဲတမ္းခ်ိတ္ဆြဲထားပါ
ဒါဆုိ
ငါ့ရာဇ၀င္
လွပစြာ က်န္ရစ္ေနမွာ။


ေတာင္းပန္ပါတယ္
မ်က္၀န္းထဲက ေမွ်ာ္လင့္တဲ့အၾကည္႕
ေရလာေျမာင္းေပး အမူအရာ
စိတ္မေကာင္းေၾကးကတိစကား
ႏုတ္ဖ်ားမွာ ခ်စ္အေျဖေလး
အသင့္ေဆာင္ထားတဲ့
ေမာ္ဒယ္မေလးေရ
ကၽြန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္
ေမေမဆူေနလုိ႕
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မ်က္လံုးထဲနဲ႕ ေက်ာင္းစားအုပ္ထဲက
ထြက္သြားေပပါ....


ေတာင္းဆုိလႊာ
ရုိးရုိးသားသားစာလံုးေလး မေရးပါရေစနဲ႕
ပန္းကေလးလွလုိ႕ ပ်ားကေလးျဖစ္မိတာပါ
ေျမာင္ကေလးရွိလုိ႕ ေရေလးစီးမိတာပါ
ငါးကေလးျမဴးလုိ႕ ပုိက္ကေလးပစ္မိတာပါ
တကယ္ပါ ခ်စ္သူရယ္
အာရွတုိက္တစ္တုိက္ထဲမွာ အတူေနသေရြ႕
မဂၤလာေဆာင္ဖိတ္စာေတြ ပလူပ်ံေနသေရြ႕
ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ျပန္ၾကားသံေလး ငုပ္ေနသေရြ႕
ရုိးရုိးသားသားစာလံုးေလး မေရးပါရေစနဲ႕။


အလြမ္း=အခ်စ္
မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ
လြမ္းဆြတ္ေနျခင္းစာ
ရံႈးနိမ့္ျခင္းဆုိလိုရင္
ေကာင္မေလးေရ
မင္းကုိ......ငါ
အျမဲတမ္းရံႈးနိမ့္စြာျဖင့္
လြမ္းဆြတ္ေနခြင့္ရခ်င္ရဲ႕.....
တကယ္ပါ
ကမၻာေျမပိေတာက္အၾကိမ္ၾကိမ္ ပန္ဆင္ခဲ့ျပီးခ်ိန္ေတာင္မွ
ငါအလြမ္းေတြခမ္းမဲ့ရက္ကုိ
အခုထိလြမ္းေနရတုန္း
ေကာင္မေလးေရ.....သိလား?
မင္းကို.... ငါလြမ္းလုိက္ရတာ
ရွင္သန္ျခင္းအျဖစ္သနစ္ရယ္မုိ႕
အရက္ပုလင္းေတြနဲ႕စီးခ်င္းထုိးခဲ့ရ
စီးက်မ်က္ရည္ေ၀ခဲ့ရတဲ့ေကာင္မုိ႕
ႏွလံုးသားမဲ့သူတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ရယ္သံေတြၾကား
ညတာေတြရွည္လ်ားခဲ့ရေပါ့
ေဟ့.... ဒီမွာ
မင္းၾကားဘူးလား
လေရာင္လင္းမွပြင့္မဲ့
လေရာင္ငတ္တဲ့ ကုမုျဒာၾကာ
အဲသလုိ...မုိက္မဲစြာနဲ႕
မင္းကို ....ငါ ခ်စ္တာကြ။


အခ်စ္ဆံုးေလ
အခ်စ္ဆံုးစီးတဲ့
စက္ဘီးပန္းေလးအတြက္
ေရွ႕ကနင္းသူျဖစ္ခ်င္ျဖစ္
အခ်စ္ဆံုးပါး
သနပ္ခါးအ၀ါေလးအတြက္
အနံ႕ခံတယ္ရီယာေလးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္
အခ်စ္ဆံုးအစားမွား
တအားဖ်ားေနျခင္းအတြက္
ပါရာစီတေမာ့ေလးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္
အခ်စ္ဆံုးေကသာ
သန္းခ်စရာအတြက္
ဘီးစိပ္ေလးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္

လြမ္းတယ္
လြမ္းတယ္.... ရိုုးရိုးရွင္းရွင္းေလးပဲ ဖြင့္အံခ်မိတယ္ နင့္ကိုငါ လြမ္းတယ္ ။ အလြမ္းဆိုတာေတာင္ ပီပီျပင္ျပင္မထုတ္ျပႏိုင္တဲ့ဘ၀ နင္ရွိတဲ့ေနရာ..နင့္အသိုင္းအ၀ိုင္းထက္ ငါ့အလြမ္းေတြ ပိပိျပားျပားေခါက္သိမ္း ေခါက္ရိုးေတြလဲက်ိဳးခဲ့ျပီ မိုးေတြသည္းလာျပီး လွ်ပ္စီးေတြလက္..မိုးၾကိဳးေတြျပက္ရင္ ငါေၾကာက္တယ္ နင့္ကိုငါလြမ္းတယ္ တစ္ခ်ိန္က "ခ်စ္သူ" လို႔မွတ္ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ငါ့ account ေလး အခုေတာ့ နင္ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားပါလိမ့္ ငါမဟုတ္တဲ့တျခားတစ္ေယာက္ "ခ်စ္သူ" လို႔နင္မွတ္သားထားတတ္ေနျပီလား နင္ကေမ့ထားေပမယ့္ နင့္ page ကို ေန႔တိုင္းေရာက္ခဲ့တဲ့ငါ နင္တို႔ရဲ႕ အျပန္အလွန္ခ်စ္ေတးေတြၾကား အခါခါလဲ ေသဆံုးခဲ့ရပါျပီ လြမ္းတယ္........ ရယ္ လူေတြေရွ႔မွာ နင့္ေရွ႔မွာ... နင့္ခ်စ္သူအသစ္စက္စက္ ေရွ႔မွာ ဟန္ ....လုပ္ ...ျပံဳး... ျပ....ငါ ..ေမာ ..ခဲ့ ...ျပီ "ေမာင္"လို႔တစ္ခြန္းေခၚတိုင္း မ်က္ရည္ေတြ ေ၀့ကနဲတက္ ဘယ္လို၀ဋ္ေၾကြးေတြေၾကာင့္ ငါ့မွ မိုးေခါင္ခဲ့ရသလဲကြာ......။ နင့္ခ်စ္သူကဗ်ာ comment ေပးတိုင္း ငါ့ရင္ေတြ တစစ္စစ္နာတယ္ ငါ့အျပစ္ေတြအနႏၱမို႔ ငါ့မာနေတြ မိုးထိခဲ့လို႔ ငါ့ရဲ႕စိတ္ဂ်စ္ကန္ကန္ျဖစ္ခဲ့လို႔ ကြယ္...ရွိပါေစေတာ့........။ အားလံုးကိုပဲေခါင္းငံု႔ရင္း နင့္ ကို တိတ္ တ ဆိတ္ ေတာ့ လြမ္း ပါ ရ ေစ နင္ရွိတဲ့ေနရာမွာ အလြမ္းေတြ သီကံုးျပခြင့္မရတဲ့ဘ၀ နင္ရွိတဲ့ေနရာမွာ မ်က္ရည္ေတြ သြန္ခ်ခြင့္မရတဲ့ဘ၀ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လြမ္းတယ္ ........... ရယ္။

ဗုဒၶဘာသာ

ဗုဒၶ ဘာသာ ဆိုတာ ဘာလဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲ အရင္ ေမးၾကည္႔ခ်င္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေနျပီး ဗုဒၶဘာသာ ဘာလဲ ဆိုတာကို ေမးလုိက္ရင္ တကယ္ကို ဆြံအ သြားတတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္႕လည္း အရင္က တကယ္ကို ခံစားခဲ႔ရဖူးတယ္။ ဟိုက္. . . ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘာလဲ လို႔ ကိုယ္႕ဖာသာ ျပန္ေမးသြားမိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ဖာသာ အေျဖမရခဲ႔ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ အနီးအနားမွာ ရွိေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ တတ္ သိ နားလည္သူေတြကို ထပ္ဆင္႔ေမးၾကည္႔မိတယ္။ သူတို႕ကျပန္ျပီး အေျဖေပးပါတယ္။ ဗုဒၶ ဆိုတာ ဘုရား ၊ ဘာသာ ဆိုတာ အယူဝါဒ ။ ဒါေၾကာင္႔ ဘုရားရဲ႕ အယူဝါဒ ။ ” တဲ႔။ အရမ္းကို ရွင္းလင္းေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အတြက္ စိတ္တိုင္းက် အေျဖမရေသးဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ရင္တြင္းက မလိမ္မညာပဲ အေျဖေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္စဥ္းစား ၾကည္႔မိတယ္။ တကယ္လို႔ ဗုဒၶ ဆိုတာသာ ဘုရား ဆိုျပီး ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ “ ဘုရားအယူဝါဒ ” ဆိုရင္ တျခား ဘာသာ ေတြမွာလည္း သူတို႕ဘာသာအရ ဘုရားကို အေခၚအေဝၚေတြ ရွိေနတာပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေတြးၾကည္႔မိတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာ ဆိ္ုတာ ဘာလဲ ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ တတ္သိသူမ်ားကို ေမးျမန္းခဲ႔ပါတယ္ ၊ စာအုပ္စာတမ္းမ်ား ဖတ္႐ႈခဲ႔တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ စိတ္ေက်နပ္ဖြယ္ရာ အေျဖတစ္ခုကို ရခဲ႔ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ “ဗုဒၶ = သိမႈ ျမင္မႈကိုယ္တိုင္ ၾကံဳေတြ႕ရမႈကို အေျခခံျပီး ဆရာမကူပဲ အလိုလို သိနားလည္ႏိုင္ေသာ ၊ ဘာသာ = အယူဝါဒ ” ( ကိုးကား - ရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ ႏိုင္ငံရတနာ ဆံုးမစာမ်ား။ စာမ်က္ႏွာ ၄၁ ၊ ၄၂ မွ ) ဆိုေသာ ေျဖရွင္းခ်က္ေလးကို ရခဲ႔ပါတယ္။ ဘယ္သူေတြအတြက္ မွားတယ္ ၊ မွန္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္တုန္းကမွလည္း သြားမျငင္းျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး။ သူတို႔ဖာသာ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘုရားအယူ ဆိုလို႔ ဆိုခဲ႔ရင္လည္း ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေျပာျပလို႔ သေဘာေပါက္လြယ္ခဲ႔ရင္ ဆက္ေျပာျဖစ္ျပီး သူတို႕ လက္ဝါးထဲက အသိကို အုပ္မိုးကာ ဇြတ္ျငင္းဆန္ေနရင္ ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ေနလိုက္တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ ဘာလဲ ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္း အတြက္ “ သိမႈ ၊ ျမင္မႈ ကို အေျခခံျပီး ဆရာမကူပဲ အရာရာကို သိျမင္ႏိုင္ေသာ အယူဝါဒ ” ဆိုေသာ အဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ဆိုခ်က္ကို ကၽြန္ေတာ္ ပိုျပီး ႏွစ္သက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပဋိကတ္ေတာ္ေတြထဲမွာ “ ဗုဒၶဘာသာ ” လို႔ တစ္လံုးမွေတာင္မွ မပါဘူးလို႔ ထပ္၍ မွတ္သားမိျပန္ပါေတာ႔တယ္။ တကယ္ေတာ႔ “ ဗုဒၶသာသနာ ” “ ဗုဒၶဝါဒ ” ေခၚဆိုမွသာ ပိုျပီးေတာ႔ မွန္ကန္ႏိုင္တယ္လို႔ ထပ္မံ ဖတ္ရျပန္ပါတယ္။
ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ္က ဒါေတြကို အရင္ေျပာျပတာလဲ ဆိုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ဖြင္႔ဆိုခ်က္ေတြက လူေတာ္ေတာ္မ်ားနဲ႔ လြဲေနတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မွန္တယ္လို႔ မေျပာဝံ့သလို ၊ သူမ်ားမွန္လား ဆိုတာလည္း ကၽြန္ေတာ္ မသိပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ တျခားဘာသာေတြလို ဘယ္သူ႕ဆီၤကမွ ဘာၾကီး ရပါေစ ဆိုျပီး ေတာင္းလို႔ ရရိုး ထံုးစံ မရွိတာ ေတြ႕ရတယ္။ အဲ. . ေတာင္းသူေတြလည္း ရွိတာေပါ႔ေလ။ ဒါေပမဲ႔ ဒါက ဆုေသးေတြကို ေတာင္းတာ ျဖစ္ျပီး ဘာမွ မလုပ္ပဲနဲ႔ ျပည္႔ၾကတယ္ လို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္ မၾကားမိပါဘူး။ ကိုယ္တိုင္ေတာ႔ လုပ္ယူရတာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ ဘာလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆုေသးလို႔ ေျပာတာလည္း ဆိုေတာ႔ ဆုၾကီးပန္သူမ်ား အားလံုးက ေယာက်္ားျဖစ္မွ ရတာကို ထပ္ေတြ႕ရျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ သားဆုပန္တယ္ ဆိုတာလည္း ေယာက်္ား ျဖစ္ေစလိုတာပဲ ၊ ေယာက်္ားဆုပန္တယ္ ဆိုတာလည္း ေယာက်္ားျဖစ္ေစလိုတာပဲ ၊ ဘုရား ဆိုတာကေတာ႔ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ႔ မိန္းမ ဘုရားမွ မရွိတာေလ။ ဒီေတာ႔ သူတို႕ ဘာလို႔ ဆုေတာင္းတယ္ လို႔ မသံုးပဲ ဆုပန္တယ္ လို႔ပဲ သံုးရတာလဲ ဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိေတာ႔ ကိုယ္တိုင္ မျဖစ္မေန ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ရမဲ႔ အရာေတြကို ဆုပန္တယ္ လို႔ သံုးတာ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ရတယ္။ တျခားေသာ ဘာသာေတြမွာကေတာ႔ သူတို႔မွာ ဘာမွ မရွိဘူး။ သူတို႕မွာ သူတို႕ရဲ႕ ထာဝရ ဘုရားရွင္ဆီမွာ ဆုေတာင္းလိုက္ရင္ ျပည္႔သြားတယ္ လို႔ ယူဆၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ကေတာ႔ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ ကိုယ္႕ဖာသာ ၾကိဳးစားရမယ္ ဒါေၾကာင္႔ ကိုယ္႕ဖာသာ ၾကိဳးစားဖုိ႔ အားထုတ္ပါ႔မယ္ လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဝန္ခံ ပန္ၾကားေသာ အားျဖင္႔ ကတိကဝတ္ျပဳလိုက္တာကို “ ဆုပန္တယ္ ” လို႔ ေခၚလိုက္ျခင္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆမိတယ္။ ( ထပ္ေျပာပါ႔မယ္ . . ကၽြန္ေတာ္႔ဖာသာ ယူဆမိတယ္။ ) ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘာၾကီး ျဖစ္ပါေစ လို႔ ဆု မေတာင္းမိေတာ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔ဖာသာပဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ ဆိုေသာ ကတိကဝတ္ျဖင္႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ ၊ တစ္စံုတစ္ေနရာမွာ ( ဥပမာ - ဘုရားေရွ႕ေမွာက္မွာ ) ဆု ပန္ၾကားမိပါေတာ႔တယ္။ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ အားမကိုးပဲ မိမိဖာသာပဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ ဆိုတဲ႔ ကတိကဝတ္ တစ္ခုကို “ ဆုပန္တာ ” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္မိခဲ႔ပါတယ္။ ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ တင္ျပစရာ နည္းနည္း ရွိပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ျဖစ္ျပီး တရားကို အခ်ိန္ေလး နည္းနည္းရရင္ ေလ႔လာက်င္႔ၾကံသူမ်ား အတြက္ပါ။ လုပ္ၾကည္႔ရင္ အက်ိဳးထူးမယ္ လို႔လည္း ယံုၾကည္မိပါတယ္။ အရင္က ရပ္ကြက္က ဓမၼာရံုမွာ အဂၤါေန႕ဆိုရင္ တရားအေၾကာင္းေတြပဲ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ တရားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးတယ္ ဆိုတာထက္ ငါဘယ္ေလာက္ သိတယ္ တတ္တယ္ ဆိုတာကိုပဲ ေျပာေနၾကသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ၾကားမိတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ဆိုရင္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ပဥၥဝဂၢီငါးပါးကို ဓမၼစၾကၤာတရား ေဟာေနတဲ႔ ေနျပိဳင္ ၊ လျပိဳင္ ဆိုေသာ ပန္းခ်ီကားကို ေတြ႔ဖူး ျမင္ဖုူးၾကမွာပါ။ ဘုရား တရားေဟာေနရာမွ မ်က္ႏွာမူရာ အရပ္က “ ေျမာက္အရပ္ ” ပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရားရဲ႕ လက္ယာဘက္မွာ လ ကလည္း အျပိဳင္ ၊ လက္ဝဲဘက္မွာ ေန ကလည္း အျပိဳင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဒီေနရာမွာ ထူးျခားခ်က္ ရွိပါတယ္။ ဘုရားဟာ ပညာကို အားေပးပါတယ္။ တန္ခိုးကို အားမေပးပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ လ ဆိုတာ ပညာ ကို ကိုယ္စားျပဳျပီး ေန ဆိုတာ တန္ခိုး ကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္။ ဘုရားက ေျမာက္ဘက္ အရပ္ကို မ်က္ႏွာမူျပီး တရားေဟာေနတာ ျဖစ္ေတာ႔ လက္ယာဘက္ အျခမ္းက အေရွ႕ဘက္ပါ။ လက္ယာအျခမ္းမွာ လ က အျပိဳင္တည္ရွိေနျပီး ၊ လက္ဝဲဘက္ က အေနာက္ဘက္ ၊ ဘက္ဝဲဘက္ အျခမ္းမွာ ေန က တည္ရွိေနပါတယ္။ ဒါက ဘာကို ရည္ညႊန္းေျပာဆိုတာလည္း ဆိုေတာ႔ ပညာက အတတ္ ၊ တန္ခိုးက အက် ” ဆိုတဲ႔ သေဘာတရားေလးကိုပါ ယူျုပီး ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားက တရားေဟာခ်ိန္ကို ျပင္ဆင္ ေနရာယူကာ ေဟာေျပာခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ဟိုးအရင္က ပန္းခ်ီေတြမွာ ေနကို လက္ယာဘက္မွာ ထည္႔ျပီး မွားဆြဲ မိတတ္ၾကပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ က်မ္းဂန္ေတြကို ေသခ်ာ မေလ႔လာပဲ ၊ ဆိုဆံုးမမႈေတြကို ေသခ်ာ မေလ႕လာပဲ မွားဆြဲမိတာကို ဝန္မခံခ်င္ေတာ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ အဓိက ျပယုဂ္ ျဖစ္တဲ႔ “ ေနျပိဳင္ လျပိဳင္ ” က ပါမလာေတာ႔ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက “ ပညာကို အားေပျပီး တန္ခိုးကို အားမေပးဘူး ” ဆိုတဲ႔ ဆိုဆံုးမမႈဟာလည္း ကြယ္ေပ်ာက္လု မတတ္ျဖစ္ျပီး တရားပြဲ ေဆြးေႏြးၾကရာမွာလည္း သူတတ္တယ္ ငါ တတ္တယ္ ဆိုျပီး ျငင္းခုန္မိၾကေတာ႔တာပါ။ အခုလည္း ဓမၼာရံုမွာ တရားအေၾကာင္းကို အေၾကာင္းျပဳျပီး သူတို႔ ျငင္းခုန္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ၾကည္႔မိေတာ့ “ ငါတို႔ မိုးကုတ္က ဘယ္လို ၊ ငါတို႔ သဲအင္းဂူက ဘယ္လိုကြ ၊ ငါတို႔ ကသစ္ဝိုင္က ဘာ ” ဆိုတဲ႔ စကားေတြပဲ ၾကားရတယ္။ တကယ္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြ မရွိပါ။ အခုလို ဗုဒၶဘာသာ အခ်င္းခ်င္း ျငင္းခုန္ေနၾကေလေလ သူတို႔မွာ တရားနဲ႔ ေဝးေနတယ္ ဆိုတာ သိသာေစပါတယ္။ ဆူးေလဘုရားကို ေရာက္ေအာင္ ဘယ္ကေနသြားရလဲ ဆိုေတာ႔ ဆူးေလဘုရားလမ္းက သြားမွ ေရာက္တာ မဟုတ္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းကေန သြားျပီးမွ ေကြ႕လိုက္လည္းေရာက္တာပါပဲ။ ကမ္းနားလမ္းကေန တတ္လာျပီးမွ ေလွ်ာက္လာရင္လည္း ေရာက္တာပါပဲ။ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အဓိက က နိဗၺာန္ကို ေမွ်ာ္ရည္ဖို႔ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ဘယ္လမ္းကပဲ သြားသြား လိုရာ ခရီးေရာက္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။ အခုေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ သူတို႔ ေဆြးေႏြးေနတာကို နားေထာင္မိရင္ “ ပိန္ေဖာင္းက ေကာင္းတယ္ ၊ ရွဴ ထုတ္က ပိုေကာင္းတယ္ ၊ ထိ မွတ္ ၾကြ လွမ္း က ပိုအဆင္ေျပတယ္ ” ဒါေတြကို ျငင္းခုန္ေနၾကတာနဲ႔ သူတို႕ လိုရာကို မေရာက္ႏိုင္ၾကဘူး လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တယ္။ သူတို႕က ဓမၼာရံုကို လူစည္ေအာင္ လုပ္ေပးရံု ၊ လက္ဖက္သည္ကို ေရာင္းေကာင္းေအာင္ ေထာက္ပံ႔ေနတယ္ လို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္။
ထားပါေတာ႔ေလ. . . ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶ တရားေတာ္ကို ကၽြန္ေတာ္ ဆင္ျခင္မိတာေလးပဲ ေျပာျပီး နိဂံုးခ်ဳပ္ပါ႔မယ္။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ အေနနဲ႔ မိမိ ဘယ္က်င္႔စဥ္လမ္းကိုပဲ လိုက္လိုက္ အဓိကကေတာ႔ “သတိ္” ပါပဲ။ သတိေနာက္မွာ အသိ ေလး ကပ္ထားရပါမယ္။ ဒီလိုပဲ အသိ ေနာက္မွာလည္း သတိ က ပါေနရပါမယ္။ ဘယ္က်င္႔ၾကံအားထုတ္တဲ႔ တရားသေဘာက “ ပိန္ေဖာင္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ရွဴထုတ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ထိ မွတ္ ၾကြ လွမ္း ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ” အေရးအၾကီးဆံုးက စိတ္ေနာက္ကို သတိ နဲ႔ အသိ က လိုက္မသြားဖို႔ပါ။

ဥပမာ- ျမင္တာကို ျမင္တယ္ လို႔ပဲ မွတ္ပါ။ ျမင္တယ္ ျမင္တယ္ ဒါဆို ရပါျပီ။ ဘာကို ျမင္တာလဲ ဆိုရင္ လမ္လြဲပါတယ္။

ၾကားတယ္ ဆိုရင္လည္း ၾကားတယ္ ၾကားတယ္ ပဲ မွတ္ပါ။ ဒါကို ဘာအသံလဲ ဆိုရင္ လမ္းလြဲပါတယ္။

ရွဴတယ္ ဆိုရင္လည္း ဝင္တယ္ ထြက္တယ္ ပဲ မွတ္ပါ။ ဒီေလက အဆုတ္ထဲကို ေရာက္သြားတဲ႔ အထိ ပါသြားရင္ မွားပါတယ္။

အနံ႕ရတယ္ ဆိုရင္လည္း ရတယ္ ရတယ္ ပဲ မွတ္ပါ။ ဘာအနံ႔ပါလိမ္႔ ဆိုရင္ လမ္းလြဲပါတယ္။

ထိတယ္ ဆိုရင္လည္း ထိတယ္ ထိတယ္ ပဲ မွတ္ပါ။ ဘာကို သြားထိေနတာပါလိမ္႔ ဆိုရင္ မွားပါတယ္။

ဒီလိုေလးပဲ ကမၼဌာန္းထိုင္တဲ႔ အခါမွာ ဆင္ျခင္ၾကည္႔ပါ။ ဒီလို ဆင္ျခင္ရင္ တရားေပါက္ျပီး နိဗၺာန္ ျမန္ျမန္ေရာက္မယ္ လို႔ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာလိုပါ။ အထက္က ေရးထားတဲ႔ အတိုင္းပဲ ဒါက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆင္ျခင္နည္းပါ။ ဘယ္သူနဲ႔မွလည္း တူမွာ မဟုတ္ပါ။ တျခားသူေတြလည္း သူတို႔ဖာသာ အဆင္ေျပတဲ႔ ဆင္ျခင္နည္းေတြ ရွိပါလိမ္႔မယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ “ ဘုရား ျဖစ္ရပါေစသား ” ဆိုေသာ ဆုၾကီး မပန္ႏိုင္ခင္ အခ်ိန္ထိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳထားရမွာ “ နိဗၺာန္ ” ပဲ မဟုတ္ပါလား။

ဘယ္လမ္းကပဲ သြားသြား လိုရာ နိဗၺာန္လမ္းကို ျမန္ျမန္ေရာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ကုိေဇာ္ဘေလာ့မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။